Kleyny, Jerzy

Zgłoszenie do artykułu: Kleyny, Jerzy

Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” zgodnie z Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE i ustawą o ochronie danych osobowych z dnia 10 maja 2018 (Dz. U. poz. 1000), w celu wymiany informacji z zakresu polskiej pieśni i piosenki. Wymiana informacji będzie się odbywać zarówno za pośrednictwem niniejszego formularza jak i bezpośrednio, w dalszym toku spraw, redaktora bazy danych, prowadzącego korespondencję z właściwego dla niego adresu mailowego.
Administratorem danych jest Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” z siedzibą w Krakowie przy ulicy Krakusa 7. Wszelkie dokładne informacje o tym jak zbieramy i chronimy Twoje dane uzyskasz od naszego Inspektora Ochrony Danych Osobowych (iodo@bibliotekapiosenki.pl).
Wszystkim osobom, których dane są przetwarzane, przysługuje prawo do ochrony danych ich dotyczących, do kontroli przetwarzania tych danych oraz do ich uaktualniania, usunięcia jak również do uzyskiwania wszystkich informacji o przysługujących im prawach.

Nazwisko:

Kleyny, Jerzy

Data urodzenia:

10 lutego 1927

Miejsce urodzenia:

Bydgoszcz

Data śmierci:

4 listopada 1999

Miejsce śmierci:

Warszawa

Informacje

Autor tekstów piosenek, dziennikarz, scenarzysta telewizyjny i satyryk. Absolwent Wydziału Humanistycznego Uniwersytetu Warszawskiego. W 1950 r. został stałym współpracownikiem „Szpilek”. W 1975 r. był zastępcą redaktora naczelnego tego tygodnika. Pisał teksty satyryczne dla warszawskich kabaretów Buffo, Szpak i U Lopka. W latach 1956–1976 pracował w Redakcji Programów Rozrywkowych TVP.

Jest autorem scenariuszy i inicjatorem wielu cykli programów muzycznych i kabaretowych, m.in.: Raz, dwa, trzy (piosenki różnych epok i krajów), Televariété (światowe przeboje z polskimi tekstami), Plebiscyt piosenki (utwory premierowe), Co kto lubi (program redagowany przez telewidzów), noworocznych szopek.

Jako autor tekstów piosenek debiutował w latach 50-tych polskimi wersjami światowych przebojów. Później także tłumaczył teksty wielu piosenek francuskich, angielskich i amerykańskich. Pierwszym tekstem piosenki polskiej była Katarzyna dla Karin Stanek. Później pisał m.in. dla Ali-Babek, Bandy i Wandy, Jolanty Borusiewicz, Haliny Frąckowiak, Anny Jantar, Ireny Jarockiej, Krzysztofa Krawczyka, Partity, Maryli Rodowicz, Urszuli SipińskiejTrubadurów. Jego karierze poświęcone jest hasło w telewizyjnej wersji Leksykonu Polskiej Muzyki Rozrywkowej (odcinek 48 w reżyserii Ryszarda Wolańskiego).

Jest laureatem:

– nagrody Związku Polskich Autorów i Kompozytorów ZAKR na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej Opole ’69 za Hej, dzień się budzi,

– I nagrody na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej Opole ’70 za Z tobą w górach,

– Grand Prix na Międzynarodowym Festiwalu Piosenki Sopot ’73 za A gdzie to siódme morze,

– nagrody Ministerstwa Obrony Narodowej na Festiwalu Piosenki Żołnierskiej Kołobrzeg ’74 za Powołanie (Gdy piosenka szła do wojska),

– II nagrody na Międzynarodowym Festiwalu Piosenki Sopot ’75 za piosenkę Staruszek świat,

– II nagrody na Międzynarodowym Festiwalu Piosenki Sopot ’76 za Gdzie nie ma nas[1].

Bibliografia