Sent, Janusz

Zgłoszenie do artykułu: Sent, Janusz

Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” zgodnie z Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE i ustawą o ochronie danych osobowych z dnia 10 maja 2018 (Dz. U. poz. 1000), w celu wymiany informacji z zakresu polskiej pieśni i piosenki. Wymiana informacji będzie się odbywać zarówno za pośrednictwem niniejszego formularza jak i bezpośrednio, w dalszym toku spraw, redaktora bazy danych, prowadzącego korespondencję z właściwego dla niego adresu mailowego.
Administratorem danych jest Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” z siedzibą w Krakowie przy ulicy Krakusa 7. Wszelkie dokładne informacje o tym jak zbieramy i chronimy Twoje dane uzyskasz od naszego Inspektora Ochrony Danych Osobowych (iodo@bibliotekapiosenki.pl).
Wszystkim osobom, których dane są przetwarzane, przysługuje prawo do ochrony danych ich dotyczących, do kontroli przetwarzania tych danych oraz do ich uaktualniania, usunięcia jak również do uzyskiwania wszystkich informacji o przysługujących im prawach.

Nazwisko:

Sent, Janusz

Właściwie:

Salamon, Janusz

Data urodzenia:

4 stycznia 1936

Miejsce urodzenia:

Świętochłowice

Data śmierci:

10 grudnia 2018

Miejsce śmierci:

Wołomin

Informacje

Pianista, kompozytor i aranżer. Ukończył Średnią Szkołę Muzyczną w Warszawie w klasie fortepianu. Absolwent Wydziału Teorii i Kompozycji Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Warszawie w klasie Tadeusza Szeligowskiego.

Zadebiutował w 1956 r. jako pianista i akompaniator w radiowej audycji Muzyka i Aktualności. Akompaniował także wykonawcom stołecznych kabaretów „U Lopka”, „U Kierdziołka” i Karuzela Warszawska oraz w Podwieczorku przy mikrofonie. Pełnił funkcję kierownika muzycznego w warszawskich teatrach „Komedia” (w latach 1955–1957) i „Buffo” (w latach 1957–1960).

Występował w duecie fortepianowym z Wiktorem Osieckim oraz jako akompaniator m.in. z Igą Cembrzyńska, Stefcią Górską, Lodą Halamą, Bohdanem Łazuką, Wojciechem Młynarskim, Jerzym Połomskim, Sławą Przybylską, Ireną Santor, Ludwikiem Sempolińskim, Hanną Skarżanką, Violettą VillasMieczysławem Wojnickim.

Jest kompozytorem:

– koncertów fortepianowych New YorkManhattan;

– fantazji fortepianowej Maria 77;

– muzyki do spektakli teatralnych RoxyBłądzące gwiazdy;

– ilustracji muzycznych do filmów Kochajmy syrenkiBrzezina.

Jego karierze poświęcone jest hasło w telewizyjnej wersji „Leksykonu Polskiej Muzyki Rozrywkowej” odcinek 117 (reż. Ryszard Wolański).

Jest laureatem:

– I nagrody w kategorii piosenek kabaretowych na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej Opole ’66 za Och, ty w życiu,

– nagrody Ministra Kultury i Sztuki na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej Opole ’67 za Jesteśmy na wczasach,

– wyróżnienia na Festiwalu Piosenki Żołnierskiej Kołobrzeg ’74,

– I nagrody w konkursie Hawana ’78 za Widziałam ja orła,

– II nagrody na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej Opole ’78 za Inną[1].

Bibliografia

1. 

Wolański, Ryszard.

2. 

http://www.filmpolski.pl/fp/index.php?osoba=118197.
Internetowa Baza Filmu Polskiego [odczyt: 17.12.2018].