Stępień, Wacław

Zgłoszenie do artykułu: Stępień, Wacław

Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” mieszczący się w Krakowie, przy ul. Krakusa 7, zgodnie z ustawą z dnia 29 sierpnia 1997 roku o ochronie danych osobowych (tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r. poz. 2135 z późn. zm.), w celu wymiany informacji z zakresu polskiej pieśni i piosenki. Wymiana informacji będzie się odbywać zarówno za pośrednictwem niniejszego formularza jak i bezpośrednio, w dalszym toku spraw, redaktora bazy danych, prowadzącego korespondencję z właściwego dla niego adresu mailowego.

Nazwisko:

Stępień, Wacław

Data urodzenia:

28 września 1911

Miejsce urodzenia:

Babsk koło Rawy Mazowieckiej

Data śmierci:

28 października 1993

Miejsce śmierci:

Warszawa

Informacje

Autor tekstów. Z zawodu był księgowym. Od 1935 r. pisał teksty piosenek. Na początku działalności nawiązał współpracę z wytwórnią „Columbia”, później dostarczał swe utwory Polskiemu Radiu. Szybko stał się znanym literatem. Do wybuchu II wojny światowej spod jego pióra wyszło wiele znanych tekstów. Pisał je dla braci ArturaHenryka Goldów, Jerzego Petersburskiego, Mieczysława Wróblewskiego. Współpracował z Małą Orkiestrą Polskiego Radia, pisał również teksty bezpośrednio dla wykonawców – Mieczysława Fogga, Stefana Witasa (z którym był spokrewniony) oraz dla Chóru Dana. Od 1935 r. był członkiem Związku Autorów i Kompozytorów Scenicznych, należał również do Związku Literatów Polskich. Od 1936 r. współpracował ze Zdzisławem Gozdawą, założycielem kabaretu „Pegaz”. Po II wojnie światowej ta spółka autorska stała się bardzo znana. Podczas okupacji hitlerowskiej występował w kawiarni Forkasiewicza (1940 r.) z własnymi skeczami, monologami itp.

Do 1941 r. pracował w dziale aprowizacji Zarządu Miejskiego miasta Warszawy a od 1941 r. do sierpnia 1944 r. był urzędnikiem Spółki Handlu Węglem „Nadwiślanka”. Dorywczo pisał teksty dla Kawiarni Artystów Filmowych „Antresola” oraz teatru jawnego „Bohema” (przygotował m.in. przeróbkę sztuki Kokosowy interes oraz adaptację Żołnierza królowej Madagaskaru).

Po wojnie współpracował z teatrem „Gong” w Łodzi. Następnie wspólnie z Zdzisławem Gozdawą był kierownikiem literackim teatru „Syrena”, potem (w latach 1960–1978) jego dyrektorem. Od 1962 r. kierował teatrem „Buffo”.

Ogółem napisał 17 sztuk, kilka tysięcy tekstów piosenek, skeczy, monologów, scenariuszy filmowych i telewizyjnych. Najbardziej znaną pozycją z jego dorobku jest Wodewil Warszawski z 1950 r., zaś z piosenek W błękicie oczu twych (1936 r.), Zawsze będzie czegoś ci brak (1939 r.)[2].

Bibliografia