Sygitowicz, Ryszard

Zgłoszenie do artykułu: Sygitowicz, Ryszard

Przyjmuję do wiadomości, że Administratorem moich danych osobowych jest Centrum Kultury Podgórza w Krakowie, z siedzibą: ul. Sokolska 13, 30-510 Kraków, e-mail: sekretariat@ckpodgorza.pl. Moje dane osobowe będą przetwarzane w celu przygotowania i przekazania odpowiedzi na przesłaną przeze mnie wiadomość. Więcej informacji na temat ochrony danych osobowych znajduje się tutaj: polityka prywatności.

Nazwisko:

Sygitowicz, Ryszard

Data urodzenia:

27 listopada 1953

Miejsce urodzenia:

Warszawa

Informacje

Gitarzysta, kompozytor i aranżer, także skrzypek. Ukończył Technikum przy Fabryce Półprzewodników Tewa. Studiował na Wydziale Inżynierii Lądowej Politechniki Warszawskiej. Gry na skrzypcach uczył się w Państwowej Szkole Muzycznej. Grał w amatorskich zespołach szkolnych.

Zadebiutował w 1974 r. w zespole Dzikie Dziecko w składzie: Romuald Czystaw – voc, Jerzy Goleniewski– bg, Zbigniew Hołdys – voc, g, lider, Ryszard Sygitowicz – g, Piotr Szkudelski – dr. W 1976 r. grał na gitarze basowej w towarzyszącej Halina Frąckowiak grupie Hokus. Później współpracował z grupami BumerangBoom (1976–1977), zespołem Andrzej i Eliza oraz Dwa Plus Jeden (1978–1979).

W latach 1979–1980 grał na gitarze w zespole George Lange Set. Występował z nim w nocnych klubach Norwegii, Finlandii i Szwecji. Od września 1980 r. do grudnia 1981 r. związany był z zespołem Perfect. Dokonał z nim nagrań dla archiwum Polskiego Radia i na debiutancki LP Perfect. Od 1982 r. prowadzi samodzielną działalność artystyczną. W latach 1988–1993 koncertował w klubach polonijnych USA i Kanady. Od 1994 r. do 1998 r. występował w reaktywowanym zespole Perfect. Współpracował w nagraniach i na estradzie z wieloma zespołami rockowymi i jazzowymi, instrumentalistami i wokalistami. Jest kompozytorem muzyki do filmu Oto (reż. Krzysztof Bukowski); sygnałów dla TVP i rozgłośni Radio dla Ciebie; własnego repertuaru koncertowego i płytowego; piosenek m.in. dla Felicjana Andrzejczaka, Hanny Banaszak, Stana Borysa, Marii Jeżowskiej, Grażyny Łobaszewskiej Zdzisławy Sośnickiej, Magdy UmerStanisława Wenglorza. Jego karierze poświęcone zostało hasło w telewizyjnej wersji „Leksykonu Polskiej Muzyki Rozrywkowej” odcinek 136 (reż. Ryszard Wolański). Jest laureatem nagrody w plebiscycie pisma „Non Stop” na najlepszego gitarzystę 1985 r., Nagrody Artystycznej Młodych im. S. Wyspiańskiego w 1986 r. i wyróżnienia na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej Opole ’91 za piosenkę Za daleko do Chicago[1].

Bibliografia