Wander, Włodzimierz

Zgłoszenie do artykułu: Wander, Włodzimierz

Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” mieszczący się w Krakowie, przy ul. Krakusa 7, zgodnie z ustawą z dnia 29 sierpnia 1997 roku o ochronie danych osobowych (tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r. poz. 2135 z późn. zm.), w celu wymiany informacji z zakresu polskiej pieśni i piosenki. Wymiana informacji będzie się odbywać zarówno za pośrednictwem niniejszego formularza jak i bezpośrednio, w dalszym toku spraw, redaktora bazy danych, prowadzącego korespondencję z właściwego dla niego adresu mailowego.

Nazwisko:

Wander, Włodzimierz

Data urodzenia:

19 kwietnia 1939

Miejsce urodzenia:

Łódź

Informacje

Klarnecista, saksofonista tenorowy, wokalista i kompozytor. Ukończył Średnią Szkołę Muzyczną w Łodzi w klasie klarnetu. W dzieciństwie uczył się gry na skrzypcach i fortepianie. Grał na klarnecie w zespole dixielandowym Tiger Rag, z którym wystąpił w 1959 r. na Juwenaliach w Krakowie. W 1962 r. otrzymał propozycję współpracy z Niebiesko-Czarnymi. Z zespołem tym związany był do 1965 r. W latach 1965–1968 grał w utworzonej z Andrzejem Nebeskim grupie Polanie. Równocześnie komponował piosenki, m.in. dla solistów Niebiesko-Czarnych i Polan oraz dla Dany Lerskiej. Towarzyszył jej także z własnym zespołem Wanderpol w nagraniach radiowych i koncertach estradowych w kraju i za granicą, m.in. w NRD, ZSRR i w ośrodkach polonijnych USA.

Od 1973 r. mieszka w USA. Przez dziesięć lat grał w klubach muzycznych Chicago i Los Angeles. Od 1984 r. prowadzi własny „Cardinal Club” w Chicago, w którym także występuje z własnymi zespołami Wanderpol lub Wanderband. Jest bohaterem hasła w telewizyjnej wersji Leksykonu Polskiej Muzyki Rozrywkowej (odcinek 187 w reżyserii Ryszarda Wolańskiego). Współpracował z wieloma polskimi muzykami rockowymi i jazzowymi, m.in. ze Stanem Borysem – voc.; Andrzejem Dylewskim, Grzegorzem Gierłowskim – dr.; Tomaszem Dziubińskim, Ryszardem Sygitowiczem – g.; Jarosławem Kezikiem, Januszem Piątkowskim, Januszem Pliwką – pf[1].

Bibliografia