Wydzielony Oddział Wojska Polskiego, złożony w dużej mierze z żołnierzy i oficerów kawalerzystów, a dowodzony przez majora „Hubala” – Henryka Dobrzańskiego, rozpoczął działania partyzanckie przeciw okupantom hitlerowskim bezpośrednio po kapitulacji Warszawy. Za teren najkorzystniejszy do przeprowadzenia akcji bojowych uznał „Hubal” rejon Gór Świętokrzyskich na północ od Kielc. Docierał także w lasy spalskie nad Pilicą. Autor piosenki ppor. „Tchórzewski” – Józef Wüstenberg pełnił w oddziale funkcję oficera do zleceń. W lutym względnie na początku marca 1940 r., na kwaterach w Gałkach Krzczonowskich napisał słowa pierwszej oryginalnej piosenki „Hubalczyków”. Melodię zaczerpnął z pieśni powstańców 1863 r. Marsz strzelców – Hej strzelcy wraz, nad nami Orzeł Biały, kompozycji poety, prozaika i dramaturga Władysława Ludwika Anczyca. W ten sposób narodziła się w ogóle pierwsza w okupowanej Polsce pieśń partyzancka. W 1957 r. Melchior Wańkowicz opublikował ją w wersji nieco zmienionej w książce Hubalczycy (s. 83, inna wersja melodyczna)

Major „Hubal” – Henryk Dobrzański poległ 30 kwietnia 1940 r. w potyczce pod Anielinem. Przypuszczalnie właśnie wtedy, na znak żałoby po sławnym partyzancie, mieszkańcy kieleckich wsi przerobili pieśń ppor. „Tchórzewskiego”. Zmienili układ zwrotek i w dwóch miejscach także słowa, zaś dziarski rytm powstańczego marsza z 1863 r. zastąpili nutą wolniejszą i smutną. Ta druga melodia powstała z połączenia przerobionych „domorosłym sposobem” fragmentów dwóch melodii: To śpiewa noc i refrenu My, partyzanci majora Hubali (por. wersja 2)^[1].

„Hubalczycy” to pierwsza zapisana pieśń partyzancka w okupowanej Polsce^[3].

Pierwszy wariant tekstu został nadesłany przez Jana Daleszczyk w ramach konkursu zorganizowanego staraniem Zarządu Głównego Związku Młodzieży Wiejskiej oraz redakcji tygodnika „Nowa Wieś”. Utwór śpiewano w oddziale „Burza” oraz we wszystkich oddziałach 25 pp. Armii Krajowej Ziemi Piotrkowskiej w bardzo uroczystych chwilach. Warto dodać, że w tej jednostce był tylko jeden żołnierz z oddziału Hubala, niewielu hubalczyków przeżyło bowiem krwawą okupację hitlerowską, większość z nich zginęła w walce z okupantem^[2].