My, partyzanci majora „Hubali”

Zgłoszenie do artykułu: My, partyzanci majora „Hubali”

Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” zgodnie z Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE i ustawą o ochronie danych osobowych z dnia 10 maja 2018 (Dz. U. poz. 1000), w celu wymiany informacji z zakresu polskiej pieśni i piosenki. Wymiana informacji będzie się odbywać zarówno za pośrednictwem niniejszego formularza jak i bezpośrednio, w dalszym toku spraw, redaktora bazy danych, prowadzącego korespondencję z właściwego dla niego adresu mailowego.
Administratorem danych jest Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” z siedzibą w Krakowie przy ulicy Krakusa 7. Wszelkie dokładne informacje o tym jak zbieramy i chronimy Twoje dane uzyskasz od naszego Inspektora Ochrony Danych Osobowych (iodo@bibliotekapiosenki.pl).
Wszystkim osobom, których dane są przetwarzane, przysługuje prawo do ochrony danych ich dotyczących, do kontroli przetwarzania tych danych oraz do ich uaktualniania, usunięcia jak również do uzyskiwania wszystkich informacji o przysługujących im prawach.

Tytuł:

My, partyzanci majora „Hubali”

Hubalczycy

Hymn Hubalczyków

Partyzanci Majora Hubali

Autor słów:

Wüstenberg, Józef[1]

Melodia:

pieśni Marsz strzelców

Data powstania:

1940

Informacje

Wydzielony Oddział Wojska Polskiego, złożony w dużej mierze z żołnierzy i oficerów kawalerzystów, a dowodzony przez majora „Hubala” – Henryka Dobrzańskiego, rozpoczął działania partyzanckie przeciw okupantom hitlerowskim bezpośrednio po kapitulacji Warszawy. Za teren najkorzystniejszy do przeprowadzenia akcji bojowych uznał „Hubal” rejon Gór Świętokrzyskich na północ od Kielc. Docierał także w lasy spalskie nad Pilicą. Autor piosenki ppor. „Tchórzewski” – Józef Wüstenberg pełnił w oddziale funkcję oficera do zleceń. W lutym względnie na początku marca 1940 r., na kwaterach w Gałkach Krzczonowskich napisał słowa pierwszej oryginalnej piosenki „Hubalczyków”. Melodię zaczerpnął z pieśni powstańców 1863 r. Marsz strzelców – Hej strzelcy wraz, nad nami Orzeł Biały, kompozycji poety, prozaika i dramaturga Władysława Ludwika Anczyca. W ten sposób narodziła się w ogóle pierwsza w okupowanej Polsce pieśń partyzancka. W 1957 r. Melchior Wańkowicz opublikował ją w wersji nieco zmienionej w książce Hubalczycy (s. 83, inna wersja melodyczna)

Major „Hubal” – Henryk Dobrzański poległ 30 kwietnia 1940 r. w potyczce pod Anielinem. Przypuszczalnie właśnie wtedy, na znak żałoby po sławnym partyzancie, mieszkańcy kieleckich wsi przerobili pieśń ppor. „Tchórzewskiego”. Zmienili układ zwrotek i w dwóch miejscach także słowa, zaś dziarski rytm powstańczego marsza z 1863 r. zastąpili nutą wolniejszą i smutną. Ta druga melodia powstała z połączenia przerobionych „domorosłym sposobem” fragmentów dwóch melodii: To śpiewa noc i refrenu My, partyzanci majora Hubali (por. wersja 2)[1].

„Hubalczycy” to pierwsza zapisana pieśń partyzancka w okupowanej Polsce[3].

Pierwszy wariant tekstu został nadesłany przez Jana Daleszczyk w ramach konkursu zorganizowanego staraniem Zarządu Głównego Związku Młodzieży Wiejskiej oraz redakcji tygodnika „Nowa Wieś”. Utwór śpiewano w oddziale „Burza” oraz we wszystkich oddziałach 25 pp. Armii Krajowej Ziemi Piotrkowskiej w bardzo uroczystych chwilach. Warto dodać, że w tej jednostce był tylko jeden żołnierz z oddziału Hubala, niewielu hubalczyków przeżyło bowiem krwawą okupację hitlerowską, większość z nich zginęła w walce z okupantem[2].

Bibliografia

1. 

Niech wiatr ją poniesie: antologia pieśni z lat 1939–1945, s. 318–321, 456, 457.

2. 

Z pieśnią i karabinem: pieśni partyzanckie i okupacyjne z lat 1939-1945: wybór materiałów z konkursu ZMW i „Nowej Wsi”, s. 337.
Publikacja nie zawiera informacji na temat autora tekstu.

3. 

...pieśń ujdzie cało...: śpiewnik.. T. 1, s. 244–246.
Publikacja nie zawiera informacji na temat autora muzyki utworu.

4. 

Złota księga pieśni polskich: pieśni, gawędy, opowieści, s. 274, 275.
Zamiast Niech zniknie szwabski chwast! jest Niech zginie szwabski chwast!