Nie dbam jaka spadnie kara,

Mina, Sybir czy kajdany,

/Zawsze ja, wierny poddany

pracować będę na cara./bis

W minach kruszec kując młotem,

Pomyślę: ta mina szara,

/To żelazo – z niego potem

Zrobi ktoś topór na cara./bis

Gdy będę na zaludnieniu,

Pojmę córeczkę Tatara:

/Może w moim pokoleniu

Zrodzi się Palen na cara./bis

Gdy w koloniach osiędę

Ogród zorzę, ziemię skopię,

/A na nich co rok siać będę

Same lny, same konopie./bis

Z konopi ktoś zrobi nici:

Srebrem obwita nić szara

/Może się kiedyś poszczyci,

Że będzie stryczkiem dla cara./bis^{[1], [5]}

Nie dbam, jaka spadnie kara,

Mina, Sybir, czy kajdany,

Zawsze ja, wierny poddany

Pracować będę dla cara.

W minach kruszec kując młotem,

Pomyślę: Ta mina szara,

To żelazo, – z niego potem

Zrobi ktoś topór na cara.

Gdy będę na zaludnieniu,

Pojmę córeczkę Tatara:

Może w moim pokoleniu

Zrodzi się Palen dla cara.

Gdy w koloniach osiędę,

Ogród zorzę, grzędy skopię,

A na nich co rok siać będę

Same lny, same konopie.

Z konopi ktoś zrobi nici –

Srebrem obwita nić szara

Może się kiedyś poszczyci,

Że będzie szarfą dla cara.^{[2], [4], [6]}

Nie dbam, jaka spadnie kara,

Mina, Sybir, czy kajdany.

Zawsze ja, wierny poddany.

Pracować będę dla cara.

W minach kruszec kując młotem,

Pomyślę: ta mina szara,

To żelazo – z niego potem

Zrobi ktoś topór na cara.

Gdy będę na zaludnieniu.

Pojmę córeczkę Tatara;

Może w moim pokoleniu

Zrodzi się Pahlen(1) dla cara.

Gdy w kolonijach osiędę.

Ogród zorzę, grzędy skopię,

A na nich co rok siać będę

Same lny, same konopie.

Z konopi ktoś zrobi nici –

Srebrem obwita nić szara

Może się kiedyś poszczyci,

Że będzie szarfą(2) dla cara.^{[3], [7]}