Nie dbam jaka spadnie kara

Zgłoszenie do artykułu: Nie dbam jaka spadnie kara

Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” zgodnie z Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE i ustawą o ochronie danych osobowych z dnia 10 maja 2018 (Dz. U. poz. 1000), w celu wymiany informacji z zakresu polskiej pieśni i piosenki. Wymiana informacji będzie się odbywać zarówno za pośrednictwem niniejszego formularza jak i bezpośrednio, w dalszym toku spraw, redaktora bazy danych, prowadzącego korespondencję z właściwego dla niego adresu mailowego.
Administratorem danych jest Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” z siedzibą w Krakowie przy ulicy Krakusa 7. Wszelkie dokładne informacje o tym jak zbieramy i chronimy Twoje dane uzyskasz od naszego Inspektora Ochrony Danych Osobowych (iodo@bibliotekapiosenki.pl).
Wszystkim osobom, których dane są przetwarzane, przysługuje prawo do ochrony danych ich dotyczących, do kontroli przetwarzania tych danych oraz do ich uaktualniania, usunięcia jak również do uzyskiwania wszystkich informacji o przysługujących im prawach.

Tytuł:

Nie dbam jaka spadnie kara

Pieśń więzienna

Wierny poddany

Pieśń Feliksa

Pieśń więzienia Litwina

Pieśń katorżników

Autor słów:

Mickiewicz, Adam

Autor muzyki:

Satanowski, Jerzy[8]

Data powstania:

1832

Miejsce powstania:

Drezno

Informacje

Utwór polskiego wieszcza narodowego Adama Mickiewicza pochodzący z III części Dziadów. Dzieło zyskało popularność w czasie powstania styczniowego (1863). Wykonywali je zesłańcy na Sybir. Jego przeróbka stała się rewolucyjną pieśnią tworzącej się klasy robotniczej[3].

Ta buntownicza, ironiczna i drwiąca pieśń mickiewiczowska stała się ulubionym utworem wielu pokoleń patriotów i rewolucjonistów. Mickiewicz pisząc Pieśń Feliksa wzorował się niewątpliwie na stylu ówcześnie rozpowszechnionych carobójczych piosenek dekabrystów – jak twierdzi prof. dr B. Zakrzewski w swojej książce Palen dla cara (Wrocław, 1979)[7].

Liczne kłopoty nastręcza identyfikacja melodii tej pieśni. Istnieje na pewno kilka melodii do tego utworu. Jedną na pewno skomponował Wojciech Sowiński i opublikował w swoim zbiorze z 1833 r. Inna jeszcze, przypisywana samemu Mickiewiczowi, do dziś jest śpiewana w teatrach, jako „melodia popularna”. Profesor B. Zakrzewski w cytowanej pracy sugeruje, że melodia ta jest przeróbką starej pieśni kościelnej O Zgadzaniu się z wolą boską, parokrotnie przez Mickiewicza wykorzystaną, ze względu na jej popularność[7].

Piosenka Feliksa z teatru TV pt. „Dziady”[8].

Bibliografia

1. 

Śpiewnik narodowy z nutami, s. 37, 38.
Publikacja nie zawiera informacji na temat autora tekstu i muzyki utworu.

2. 

Ojców naszych śpiew: pieśni patriotyczne, nr 162.
Publikacja nie zawiera informacji na temat autora muzyki utworu.

3. 

Polskie pieśni i piosenki: śpiewnik polski, s. 43, 201.
Publikacja nie zawiera informacji na temat autora muzyki utworu.

4. 

Pieśni narodowe z muzyką: w setną rocznicę trzeciego rozbioru Polski wydane. Z. 2, s. 35.
Publikacja nie zawiera informacji na temat autora muzyki utworu.

5. 

Śpiewniczek młodzieży polskiej: zawierający dawne i nowsze pieśni z muzyką na 1, 2 i 3 głosy. Z. 1–3, z. II, nr 46, s. 70, 71.
Publikacja nie zawiera informacji na temat autora muzyki utworu. W śpiewniku zamieszczono skrócony tekst.

6. 

Tam na błoniu błyszczy kwiecie: śpiewnik historyczny, s. 87.
Publikacja nie zawiera informacji na temat autora muzyki utworu.

7. 

Złota księga pieśni polskich: pieśni, gawędy, opowieści, s. 94, 95.

8. 

http://www.jerzysatanowski.com/.
Strona internetowa Jerzego Satanowskiego [odczyt: 14.10.2015].