Przy sadzeniu róż

Zgłoszenie do artykułu: Przy sadzeniu róż

Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” mieszczący się w Krakowie, przy ul. Krakusa 7, zgodnie z ustawą z dnia 29 sierpnia 1997 roku o ochronie danych osobowych (tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r. poz. 2135 z późn. zm.), w celu wymiany informacji z zakresu polskiej pieśni i piosenki. Wymiana informacji będzie się odbywać zarówno za pośrednictwem niniejszego formularza jak i bezpośrednio, w dalszym toku spraw, redaktora bazy danych, prowadzącego korespondencję z właściwego dla niego adresu mailowego.

Tytuł:

Przy sadzeniu róż

Sadźmy róże

Autor słów:

Goszczyński, Seweryn

Autor muzyki:

nieznany

Data powstania:

1831
Brak zgodności, co do daty powstania utworu, jedna z publikacji podaje rok 1831 inna 1863.

Miejsce powstania:

Mikołajewice

Informacje

Utwór narodził się pod koniec 1831 r. w Mikołajowicach koło Wojnicza pod Tarnowem. Tam, w dworku Józefa Tetmajera, przebywał Goszczyński przez okres kilkunastu miesięcy (1831–1832), zmuszony do opuszczenia Królestwa Polskiego. W oryginale wiersza, pod tytułem, znajduje się dedykacja „Do M. S.”. Adresatem ukrytym w inicjałach był Michał Szwejcer, który razem z Sewerynem Goszczyńskim uczestniczył w szturmie na Belweder (1830). Oryginalna całość utworu zawiera cztery strofy. Ostatnia z nich brzmi:

Idźmy, szczepmy! Gdy to znuży,

Świat wiecznego odpocznienia

Da nam milszy kwiat od róży:

Łzy radości i wspomnienia[6].

Do wiersza Goszczyńskiego dodano melodię nieznanego autora i tak powstała pieśń spopularyzowana pod tytułem Sadźmy róże[3]. Melodia ta pochodzi z pieśni, którą wcześniej śpiewali zesłańcy gnani na Sybir.

W latach 1939–1945 utwór Seweryna Goszczyńskiego (w nieco zmienionej wersji) rozpowszechniony był wśród szerokich kręgów młodzieży. Warszawska Chorągiew Harcerek obrała sobie tę pieśń jako hymn. Po stu pięćdziesięciu latach strofy tej pieśni odżyły także w patriotycznym repertuarze śpiewów „Solidarności”[6].

Bibliografia

1. Ojców naszych śpiew: pieśni patriotyczne, nr 165.

2. To idzie młodość: śpiewnik jednogłosowy, s. 24, 25.

3. Śpiewnik polski, s. 52, 53.

4. ...pieśń ujdzie cało...: śpiewnik.. T. 1, s. 108, 109.

5. Śpiewnik harcerski, s. 30, 31.

6. Mocarni Polski miłowaniem: antologia pieśni i wierszy Polski Walczącej 1939–1945, s. 70, 71.
Publikacja przytacza zaktualizowaną wersję harcerską z lat 1939–1945.