Wojenna wersja ludowej piosenki galicyjskiej Sześćdziesiąty szósty roczek (wywodzącej się z czasów wojny austriacko-pruskiej 1866 r.) pochodząca z 1914 r. Znana w różnych wariantach. Śpiewana przez żołnierzy polskich austriackich pułków oraz oddziały legionowe. Pierwszą próbę zebrania różnych przeróbek podjął Jan Migo.
A oto ciekawsze zwrotki:
Trzydziestego i pierwszego
Lipca – pamiętajcie!
Przyszedł rozkaz i już słychać:
„Żegnaj, mężu, bracie!”
A pierwszego sierpnia z rana
Weszło słońce krwawo...
– Matko, żono ukochana:
Bywajcie mi zdrowo!...
Po ulicach, rynkiem całym
Wojska przeciągają...
Strzelcy idą z Orłem Białym,
O Polsce śpiewają.
Przeszli, poszli: – „Idźcie z Bogiem,
szczęść wam, Panie Boże!
Zróbcie koniec raz z tym wrogiem,
Co przelał krwi morze!”
Legionowa wersja tego utworu zamieszczona jest w śpiewniku Szula.
Tekst czwartego wariantu został nadesłany przez Piotra Romanowskiego w ramach konkursu zorganizowanego staraniem Zarządu Głównego Związku Młodzieży Wiejskiej oraz redakcji tygodnika „Nowa Wieś”. Informatorką uczestnika była jego matka, która zamieszkiwała wieś Choćki.
por.: Migo Jan, Śpiewnik wojenny... zebrał... Kraków 1916, s. 65–69; M. Rudnicki, Pieśni dla żołnierzy polskich, Nowy Iczyn 1915, s. 11–12; Andrzejewski Zygmunt, Wojenna pieśń polska, t. 3, Warszawa 1939, s. 1[1], [6].
