Szare hełmy błyszczą stalą,

Rytm podkutych nóg,

Twardo dudni bruk.

Hej, niech zmyka wróg!

To szturmowcy drogą walą,

Śpiewa chłopców chór

W cekaemów i peemów wtór,

Do boju!

Zośko, Zosiu, hej, Zosieńko!

Maszerować chodź, panienko,

Przecież idziem w bój,

W tan przy świście kul,

Seryjką z peemu,

W rytm tego refrenu,

Wybijaj takt.

Cóż, że czasem kula draśnie,

Cóż, że tryśnie krew,

Brzmi szturmowy śpiew,

Nasz bojowy zew!

A gdy który śmiercią zaśnie,

To przyjemnych snów!

Spotkamy się jutro może znów

Kolego!

Zośko, Zosiu, hej, Zosieńko!

Łezkę z oka otrzyj ręką,

Chociaż może padł

Ten, co serce skradł,

Szturmowa to dola

Śmierć, nigdy niewola,

Geesa los!

Hej, Zosieńko, hej, panienko!

Po cóż próżne łzy?

Wszakże z naszej krwi

Wolne wstaną dni!

I wdziejemy znów z piosenką

Panterkowy strój!

I z zabawą, chociaż krwawą – w bój!

Kochanie!

Zośko, Zosiu! Hej, Zosieńko!

Weźmy wszyscy się pod rękę

W te radosne dni,

Maj bzem będzie kwitł!

Pójdziemy łanami,

Tkanymi chabrami,

Ty, ja i my!^{[1], [2], [4]}