Idzie Maciek

Zgłoszenie do artykułu: Idzie Maciek

Przyjmuję do wiadomości, że Administratorem moich danych osobowych jest Centrum Kultury Podgórza w Krakowie, z siedzibą: ul. Sokolska 13, 30-510 Kraków, e-mail: sekretariat@ckpodgorza.pl. Moje dane osobowe będą przetwarzane w celu przygotowania i przekazania odpowiedzi na przesłaną przeze mnie wiadomość. Więcej informacji na temat ochrony danych osobowych znajduje się tutaj: polityka prywatności.

Tytuł:	Idzie Maciek
	Umarł Maciek
	Umar Maciek
	Maciek
	Idzie Maciek, idzie
Melodia:	ludowa z Mazowsza^[2]^, ^[7]

Informacje

Utwór pochodzi z Mazowsza i jest mazurem^[1].

Żegota Pauli odnotował tę pieśń o Maćku–pijaczku w roku 1838 (Pieśni ludu polskiego w Galicji), Oskar Kolberg w latach 1865–1890 spotkał ją w kilku regionach Polski. Z tekstu wyraźnie jednak wynika, że Maciek jest Mazurem. Dla odmiany słynny twórca kapeli włościańskiej spod Zamościa Karol Namysłowski grywał Maćka w rytmie kujawiaka skrzyżowanego z oberkiem. Długa opowieść o Maćku doczekała się inscenizacji baletowej autorstwa Feliksa Parnella. Jest także w repertuarze wielu śpiewaków, choć z tekstem mocno okrojonym i ugładzonym na potrzeby estrady koncertowej. Ukochał ją też sobie i często wykonywał na bis nasz słynny Jan Kiepura^[8].

Bibliografia

1.	Waśniewski Zbigniew, Kaszycki Jerzy, To idzie młodość: śpiewnik jednogłosowy, Kraków, Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1962, s. 105, 106. Publikacja nie zawiera informacji na temat autora tekstu i muzyki utworu.
2.	Adrjański Zbigniew, Śpiewnik „Iskier”: pieśni i piosenki na różne okazje, wyd. 2, Warszawa, Wydawnictwo „Iskry”, 1976, s. 184. Publikacja nie zawiera informacji na temat autora tekstu i muzyki utworu.
3.	Brojacz, Władysław, Krzemień, Krzysztof, Królikowski, Jacek, Karczma piwna, czyli huczne spotkanie Gwarków i Fuksów Instytutu Górnictwa Naftowego i Gazownictwa – Kraków, Kraków, Związek Socjalistycznej Młodzieży Polskiej przy Instytucie Górnictwa Naftowego i Gazownictwa, 1980, nr 14. Publikacja nie zawiera informacji na temat autora tekstu i muzyki utworu.
4.	Wójcicki Antoni, Cieślak Antoni, Polskie pieśni i piosenki: śpiewnik polski, Warszawa, Wydawnictwo Polonia, 1989, s. 158. Publikacja nie zawiera informacji na temat autora tekstu i muzyki utworu.
5.	Świerczek Wendelin, Śpiewniczek młodzieży polskiej: zawierający dawne i nowsze pieśni z muzyką na 1, 2 i 3 głosy. Z. 1–3, Kraków, Księża Misjonarze, 1917, z. II, nr 59, s. 88, 89. Publikacja nie zawiera informacji na temat autora tekstu i muzyki utworu.
6.	Konior Franciszek, Śpiewnik chórów ludowych: pieśni ludowe i oryginalne dla chórów początkujących, Lwów, Państwowe Wydawnictwo Książek Szkolnych, 1926, s. 56–58. Publikacja nie zawiera informacji na temat autora tekstu i muzyki utworu. Tekst i melodia według zbioru Jana Karola Galla.
7.	Garztecka Irena, Piosenki ludowe: na głos i fortepian, Kraków, Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1960, s. 3–5. W publikacji zawarte są trzy pierwsze zwrotki prezentowanego wariantu słownego.
8.	Adrjański Zbigniew, Złota księga pieśni polskich: pieśni, gawędy, opowieści, Warszawa, Bellona, 1994, s. 173, 174. Publikacja nie zawiera informacji na temat autora tekstu oraz muzyki utworu.

Finansowanie

Zrealizowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Idzie Maciek

Logowanie

Odzyskiwanie hasła