Kompozytor, aranżer, pedagog i publicysta muzyczny. Ukończył Średnią Szkołę Muzyczną w klasie fortepianu. Absolwent Wydziału Kompozycji Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Krakowie w klasie Stanisława Wiechowicza. Jeszcze w czasie studiów, w latach 1954–1958, był kierownikiem muzycznym krakowskiego Teatru Groteska. Po studiach uczył w Liceum Muzycznym w Krakowie. W latach 1961–1974 był wykładowcą w klasie kompozycji krakowskiej Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Krakowie. Jego wychowankami są m.in.: Jan Jarczyk, Ryszard Szeremeta, Andrzej Zarycki i Andrzej Zieliński. Jeszcze w czasie studiów zdobył wyróżnienie za Scherzo symfoniczne na Międzynarodowym Konkursie Kompozytorskim i II nagrodę za Passacaglię na wielką orkiestrę symfoniczną.

Popularność zyskał jako kompozytor muzyki do filmu pt. Pożegnania i piosenki Pamiętasz była jesień. Zaczął wówczas komponować muzykę symfoniczną, kameralną i rozrywkową na potrzeby teatru, filmu i estrady, dla dorosłych i dzieci. W latach 1967–1972 prowadził Zespół Organowy Rozgłośni Polskiego Radia w Krakowie, z którym dokonał licznych nagrań archiwalnych dla Polskiego Radia. W latach 1971–1974 współorganizował Warsztaty Muzyczne w Chodzieży, dokąd powracał wielokrotnie jako gość honorowy. Podobną funkcję sprawował na Warsztatach Jazzowych Radost ’76 w Mąchocicach koło Kielc.

Od 1974 r. mieszkał w Warszawie. Współpracował ze stołeczną Państwową Wyższą Szkołą Muzyczną. W 1983 r. uzyskał na tej uczelni stopień docenta, w 1990 r. otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 2002 r. nadano mu tytuł profesora sztuk muzycznych. Na Uniwersytecie Muzycznym pracował aż do 2011 r. W latach 1974–1977 był kierownikiem Redakcji Muzycznej Programu III Polskiego Radia.

Laureat:

– I nagrody za piosenkę Nocą na Kanoniczej i wyróżnienia za balladę Stary malarz w I Ogólnopolskim Konkursie Piosenki o Krakowie w 1959 r.,

– II nagrody za piosenkę Zatrzymaj wóz w konkursie Związku Kompozytorów Polskich w 1962 r.,

– nagrody specjalnej za piosenkę Nie twoje kroki na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej Opole ’64,

– I nagrody za piosenkę Od brzegu do brzegu w konkursie Związku Kompozytorów Polskich w 1964 r.,

– III nagrody za piosenkę Nie chodź tą ulicą na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej Opole ’66.

Autor muzyki:

– do około stu pięćdziesięciu spektakli teatralnych, m.in. do Czajki, Diabła, Króla Edypa, Pugaczowa, Tragedii optymistycznej (reż. Lidia Zamkow), Homera i Orchidei, Legendy (reż. Irena Wollen), Don Juana (reż. Zbigniew Poprawski), Gospody „Pod Srebrną Pajęczyną” (reż. M. Stebnicka);

– jazz-opery buffa Wampuka (libr. Lech Terpiłowski);

– musicali Gdzieś w niedorzeczu Wisełki (libr. Lech Terpiłowski)), Diabły warszawskie (libr. Janusz Odrowąż), Przygody Cippolina (libr. Włodzimierz Boruński), Czarodziejski pierścień (libr. Wacław Panek, Lech Terpiłowski) i Kwiat paproci (libr. Wacław Panek);

– widowiska muzycznego Karuzela z piosenkami (libr. Jan Zalewski);

– bajki dla dzieci Dziadek do orzechów według Ernsta Theodora Hoffmana (libr. Bogdan Loebl);

– pieśni do wierszy George’a Byrona, Tadeusza Gajcego, Stanisława Wyspiańskiego, Williama Szekspira, François’a Villona;

– muzyki symfonicznej, kameralnej i fortepianowej, m.in. Symfonii, Adiafory, Listów otwartych, Sonatiny na fortepian, Ekspozycji na dwa fortepiany;

– muzyki elektronicznej Atlantis, Sfinks, Vilcabamba, Lines of Life;

– muzyki do ponad czterdziestu filmów;

– piosenek m.in. dla Sławy Przybylskiej, Joanny Rawik, Ireny Santor i Piotra Szczepanika, Ewy Demarczyk.

Wspólnie z Jadwigą Dzielską napisał Podręcznik do kształcenia słuchu dla szkół muzycznych II stopnia. Od 1985 r. pracował we własnym studiu muzyki elektronicznej i komputerowej. W 1992 r. z Alicją Kazaniszyn założył pierwszą w kraju Szkołę Zawodową Muzyki Rozrywkowej I i II stopnia im. Krzysztofa Komedy. Prowadził w niej klasę instrumentacji i aranżacji (także komputerowej)^{[1], [2]}.