Jest to pierwsza płyta zespołu nagrana bez Miry Kubasińskiej; partie wokalne wykonał Tadeusz Nalepa, a materiał utrzymany jest w stylistyce elektrycznego bluesa inspirowanego muzyką amerykańską. Album jest uznawany za jedno z kluczowych wydawnictw w historii polskiego blues-rocka.

Okładka stworzona została przez fotografa Marka Karewicza, pokazuje Tadeusza Nalepę idącego za rękę z jego małym synem Piotrem – zdjęcie robiono zimą na warszawski Powiślu i miało nawiązywać do piosenki Kiedy byłem małym chłopcem. To proste i poruszające ujęcie, stało się jednym z najbardziej rozpoznawalnych i cenionych obrazów w historii polskich okładek płytowych^[3].