Machan, Wiesław

Zgłoszenie do artykułu: Machan, Wiesław

Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” zgodnie z Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE i ustawą o ochronie danych osobowych z dnia 10 maja 2018 (Dz. U. poz. 1000), w celu wymiany informacji z zakresu polskiej pieśni i piosenki. Wymiana informacji będzie się odbywać zarówno za pośrednictwem niniejszego formularza jak i bezpośrednio, w dalszym toku spraw, redaktora bazy danych, prowadzącego korespondencję z właściwego dla niego adresu mailowego.
Administratorem danych jest Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” z siedzibą w Krakowie przy ulicy Krakusa 7. Wszelkie dokładne informacje o tym jak zbieramy i chronimy Twoje dane uzyskasz od naszego Inspektora Ochrony Danych Osobowych (iodo@bibliotekapiosenki.pl).
Wszystkim osobom, których dane są przetwarzane, przysługuje prawo do ochrony danych ich dotyczących, do kontroli przetwarzania tych danych oraz do ich uaktualniania, usunięcia jak również do uzyskiwania wszystkich informacji o przysługujących im prawach.

Nazwisko:

Machan, Wiesław

Data urodzenia:

4 stycznia 1909

Miejsce urodzenia:

Lwów

Data śmierci:

25 lipca 1993

Miejsce śmierci:

Warszawa

Informacje

Multiinstrumentalista, kompozytor, aranżer, dyrygent, także rysownik i konstruktor instrumentów muzycznych. Absolwent Wydziału Mechanicznego Politechniki Lwowskiej oraz Konserwatorium Lwowskiego w klasie koncertowej Wiktora Muenzera. W czasie studiów grał w zespołach kameralnych i rozrywkowych. Występował z nimi w Polskim Radiu, na balach i zabawach studenckich. Był również taperem w kinie.

W 1929 r. założył swój własny zespół Machan Jazz, w którym grał na fortepianie. Na gitarze grał w duecie z pianistą Krzeminski_Witold oraz w Wiennerschramer Kwartet, dla którego skonstruował pierwsze w Polsce skrzypce i gitarę elektryczną.

W 1938 r. przeniósł się do Warszawy. Pracował jako inżynier mechanik w Fabryce Maszyn Precyzyjnych. Pierwsze lata okupacji spędził w Warszawie. Prowadził własny zespół Złota Siódemka, grał też w orkiestrze Bronisława Stasiaka. W czasie powstania warszawskiego dostał się do niewoli niemieckiej. Wywieziony został do obozu we Flossenbürgu.

Po wyzwoleniu pracował jako inżynier w Departamencie Mechanizacji Ministerstwa Rolnictwa. Był również pianistą w zespołach rozrywkowych grających w warszawskich restauracjach. Współuczestniczył w reaktywowaniu Jazz Club przy Polskiej YMCA (z ang. Young Men’s Christian Association – Związek Chrześcijańskiej Młodzieży Męskiej). Gdy choroba rąk uniemożliwiła mu czynne muzykowanie, poświęcił się kompozycji oraz aranżacji. Uzupełnił w tym kierunku wykształcenie, studiując w systemie zaocznym u Kazimierza Sikorskiego i Macieja Zalewskiego. Współpracował jako kompozytor i aranżer z zespołem Błękitny Jazz Ryszarda Damrosza (1956–1960) a także jako dyrygent i kierownik muzyczny z teatrem Komedia (1961–1972) i Syrena (1972–1979) w Warszawie.

Jest autorem kilkuset aranżacji dla zespołów, orkiestr radiowych i estradowych; kompozytorem musicali Niezwykła przygoda, Atomowy rower (libretto Janusz Odrowąż) oraz W miłości nie ma mocnych (libretto Brzechwa_Jan_(Szer-Szen)); ilustracji muzycznej do sztuki Tańczący osioł (współautor Roman Czubaty); muzyki instrumentalnej; piosenek m.in. dla Barbary Barskiej, Bogdana Czyżewskiego, Zbigniewa Kurtycza, Jana Lewandowskiego, Sławy Przybylskiej, Joanny Rawik, Danuty Rinn, Ireny SantorTadeusza Woźniakowskiego. Jego karierze poświęcone jest hasło w telewizyjnej wersji Leksykonu Polskiej Muzyki Rozrywkowej odc. 61 (reż. Ryszard Wolański)[1].

Bibliografia