Winkler, Kazimierz

Zgłoszenie do artykułu: Winkler, Kazimierz

Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” zgodnie z Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE i ustawą o ochronie danych osobowych z dnia 10 maja 2018 (Dz. U. poz. 1000), w celu wymiany informacji z zakresu polskiej pieśni i piosenki. Wymiana informacji będzie się odbywać zarówno za pośrednictwem niniejszego formularza jak i bezpośrednio, w dalszym toku spraw, redaktora bazy danych, prowadzącego korespondencję z właściwego dla niego adresu mailowego.
Administratorem danych jest Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” z siedzibą w Krakowie przy ulicy Krakusa 7. Wszelkie dokładne informacje o tym jak zbieramy i chronimy Twoje dane uzyskasz od naszego Inspektora Ochrony Danych Osobowych (iodo@bibliotekapiosenki.pl).
Wszystkim osobom, których dane są przetwarzane, przysługuje prawo do ochrony danych ich dotyczących, do kontroli przetwarzania tych danych oraz do ich uaktualniania, usunięcia jak również do uzyskiwania wszystkich informacji o przysługujących im prawach.

Nazwisko:

Winkler, Kazimierz

Pseudonim:

Augustowski, Andrzej

Data urodzenia:

23 listopada 1918

Miejsce urodzenia:

Radom

Data śmierci:

2014

Informacje

Literat, poeta i autor tekstów piosenek, także rysownik i tłumacz. Absolwent Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie. Debiutował w 1934 r. w szkolnych pismach „Głosy Sztubackie” i „Filareta”. W czasie studiów zdobył I nagrodę za wiersz Polska w konkursie poetyckim zorganizowanym przez Polską YMCA w 1938 r. W latach 1941–1944 współpracował z konspiracyjnym pismem społeczno-literackim „Sztuka i Naród”, w którym, jako Andrzej Augustowski, drukował wiersze, opowiadania i recenzje. Brał udział w powstaniu warszawskim. Pisał wówczas pieśni partyzanckie, m.in. Marsz słowiańskiWarszawa była startem. Po upadku powstania przebywał w obozach jenieckich w Niemczech.

W 1945 r. powrócił do Warszawy. W prasie codziennej („Express Wieczorny”, „Życie Warszawy”) oraz w tygodnikach i pismach literackich („Odra”, „Nowa Kultura”, „Odrodzenie”, „Szpilki”, „Nowiny Literackie”) publikował wiersze, opowiadania, felietony, teksty satyryczne, a także rysunki. Wydał drukiem zbiory opowiadań Szczypta szaleństwaPolując na miłość oraz zbiór opowiadań i wierszy Pogłaskać kolanko. Jako autor tekstów zadebiutował w 1947 r. piosenką Dziewczyna z radia. Jej popularność sprawiła, że teksty piosenek stały się podstawową formą jego twórczości.

Pisał m.in. dla Andrzeja Boguckiego, Olgierda Buczka, Czerwono-Czarnych, Czerwonych Gitar, Mieczysława Fogga, Janusza Gniatkowskiego, Ludmiły Jakubczak, Marii Koterbskiej, Steni Kozłowskiej, Haliny Kunickiej, Zbigniewa Kurtycza, Marty Mirskiej, Jerzego Połomskiego, Sławy Przybylskiej, Hanny Rek, Reny Rolskiej, Ireny Santor, Katarzyny Sobczyk, Karin Stanek, Jaremy StępowskiegoVioletty Villas. Jest także autorem:

– przekładów librett i tekstów wokalnych operetek Hrabia LuksemburgWesoła wojna;

– tekstów wokalnych operetek Fiołek z Montmartre’u, Manewry jesienne, Cnotliwa Zuzanna, Cygańska miłośćThe Music Man;

– przekładów tekstów piosenek do sztuk Romeo, mój sąsiad (muz. R. Hadżijew) i Serwus, Pietrek (muz. G. Natschinsky); – tekstów piosenek do musicali i komedii muzycznych Dziękuję ci, Ewo, Eksportowa żona, Skrzydlaty kochanek (libr. Jan Majdrowicz, muz. Stanisław Renz), Najpiękniejsza, Café „Pod Minogą” według Wiecha (libr. Jan Majdrowicz, muz. Marian Lida), Ostatni romans księcia Valentino (libr. T. Chrzanowski, muz. Adam Markiewicz, Edward Pałłasz);

– tekstów piosenek do scenicznych bajek dla dzieci Czerwone pantofelki według Hansa Christiana Andersena (współaut. M. Niewiarowski, muz. Romuald Żyliński), Królowa śniegu według Hansa Christiana Andersena (libr. Eugeniusz Szwarc, muz. Mieczysław Święcicki), Czerwony Kapturek (libr. Eugeniusz Szwarc, muz. Władysław Szpilman), Chłopiec z gwiazd wg Oscara Wilde’a (muz. Zenon Kowalowski).

Jego karierze poświęcone jest hasło w telewizyjnej wersji Leksykonu Polskiej Muzyki Rozrywkowej (odcinek 197 w reżyserii Ryszarda Wolańskiego). Jest laureatem:

– I nagrody w plebiscycie „Expressu Wieczornego” w 1961 r. na najpopularniejszą polską piosenkę powojenną za Gdy mi ciebie zabraknie,

– wyróżnienia w konkursie PAA Pagart w 1961 r. za Stary cylinder,

– II nagrody w konkursie Polskiego Radia w 1963 r. za Przyjdzie na to czas,

– wyróżnienia na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej Opole ’63 za Taką sobie miłość,

– I nagrody na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej Opole ’64 za O mnie się nie martw[2].

Bibliografia
Finansowanie

Projekt współfinansowany przez Unię Europejską w ramach Małopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007 - 2013.