Autor tekstów piosenek, monologów i skeczy, współzałożyciel ZAIKS. Ukończył Akademię Handlową w Brukseli. Pierwsze teksty zaczął publikować podczas I wojny światowej dla teatru „Sfinks”. Jego program Figiel na księżycu z muzyką Wacława Julicza wystawiony w „Sfinksie”, uważa się za pierwszą polską rewię^[2]. Kilka miesięcy później na scenie Sfinksa wykonaniem piosenki Szkoda słów z jego tekstem rozpoczęła swą wielką karierę Maria Pietruszyńska, używająca już wówczas pseudonimu Hanna Ordonówna^[1].

W styczniu 1918 r. wraz ze Stanisławem Ossoryą-Brochockim i innymi autorami założył stowarzyszenie autorskie – przyszły Związek Autorów i Kompozytorów Scenicznych (do śmierci posiadał legitymację nr 1 tego związku).

Od maja 1918 do 1921 r. był kierownikiem literackim wspomnianego „Sfinksa”. W listopadzie 1926 r. objął kierownictwo teatrzyku literacko-artystycznego „Eldorado” i prowadził go do końca 1927 r. W latach 1929–1930 współpracował z teatrem „Mignon”.

Pisał teksty piosenek, skecze, wiersze, monologi, satyry itd^[2]. Piosenki z jego tekstami śpiewali m.in.: Eugeniusz Bodo, Stanisław Nawrot, Hanna Ordonówna, Zula Pogorzelska, Marian Rentgen, Ludwik Sempoliński i Michał Znicz, a po wojnie m.in.: duet Rinn-Czyżewski, Katarzyna Sobczyk i Kwartet Warszawski^[1].

W latach 30-tych pisał dla „Morskiego Oka”, współprowadził czasopismo satyryczne „Karuzela”^[2]. Współpracował także z innymi kabaretami i teatrzykami międzywojennej Warszawy, jak „Miraż”, „Czarny Kot”, „Argus”, „Czerwony As” i „Qui pro Quo”^[1].

Podczas okupacji ukrywał się przed hitlerowcami. Od 1945 r. kierował „Teatrem Rewii”, a w następnych latach kontynuował działalność literacką^[2].