Pułk wyruszył w pole, zapłakała Ania,

Bośmy coraz dalej stali od Poznania.

Długie były marsze, krótkie wojowanie,

Z dalekiej kwatery pozdrawiałem Anię.

  O Aniu, Aniu, wyjdź przed sień,

  Wojsko wróci lada dzień,

  I we dwoje, znów pod ręce,

  Pójdzie mundur przy sukience.

  O Aniu, Aniu, wyjdź przed sień,

  Wojsko wróci lada dzień,

  Znów dziewczęta i żołnierze

  Będą razem na kwaterze.

Siedzimy w odwodzie szósty roczek prawie,

Dziewczyna z Poznania poszła ku Warszawie.

I dziewczęce serce jeszcze nie ucichło,

Bo ja piszę do niej, że powrócę rychło.

  O Aniu, Aniu, wyjdź przed sień...^{[1], [2], [3], [4], [5], [6], [7]}