Marsz Mierosławskiego

Zgłoszenie do artykułu: Marsz Mierosławskiego

Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” mieszczący się w Krakowie, przy ul. Krakusa 7, zgodnie z ustawą z dnia 29 sierpnia 1997 roku o ochronie danych osobowych (tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r. poz. 2135 z późn. zm.), w celu wymiany informacji z zakresu polskiej pieśni i piosenki. Wymiana informacji będzie się odbywać zarówno za pośrednictwem niniejszego formularza jak i bezpośrednio, w dalszym toku spraw, redaktora bazy danych, prowadzącego korespondencję z właściwego dla niego adresu mailowego.

Tytuł:

Marsz Mierosławskiego

Do broni, ludy

Do broni, ludy, powstańmy wraz

Hymn rewolucyjny

Autor słów:

Mierosławski, Ludwik

Ehrenberg, Kazimierz[6]

Autor muzyki:

Donizetti, Gaetano
Melodia wywodzi się z opery Łucja z Lammermoor powyższego autora.

Data powstania:

1848

Informacje

Pieśń znana również pt. Do broni, ludy. Prawdopodobnie powstała przed 1848 r., ale jest merytorycznie związana z Powstaniem Styczniowym. W niektórych śpiewnikach można odnaleźć przypisane autorstwo tego utworu Kazimierzowi Ehrenbergowi, co jest jawnym nieporozumieniem. Tekst napisał bowiem Ludwik Mierosławski – radykalny działacz społeczny, pisarz i generał, który był dowódcą oddziałów powstańczych w Poznańskiem w czasie Wiosny Ludów; później jeden z dyktatorów Powstania Styczniowego. Melodia pieśni została zaczerpnięta z opery z 1835 r[1].

Utwór powstał w pamiętnych dniach kwietnia 1848 podczas walk pod Wrześnią, Miłosławiem i Książem. Ta sławna pieśń wzywała uciemiężone ludy do walki o wyzwolenie[2].

Pieśń śpiewano nie tylko nad Wisłą i Wartą, lecz w dalekiej Sycylii, gdzie Mierosławski zawędrował z garstką wiernych mu przyjaciół powołany na wodza rewolucji sycylijskiej. Trochę później pojawił się także niemiecki przekład tej pieśni wraz z kolejnym objawieniem się Mierosławskiego w charakterze wodza naczelnego armii rewolucyjnej w Badenii i Palatynacie. Jeszcze później Marsz Mierosławskiego śpiewany był w powstaniu styczniowym i na barykadach Komuny Paryskiej. Wreszcie z różnymi zmianami dotrwał do naszych czasów towarzysząc rewolucji 1905 r., walkom „Dąbrowszczaków” w Hiszpanii i demonstracjom pierwszomajowym[10].

Bibliografia

1. Żołnierska rzecz: zbiór pieśni wojskowych, s. 43, 44.

2. Siedem wieków pieśni polskiej: śpiewnik dla młodzieży z komentarzem historycznym, s. 154, 157–159.
Publikacja zawiera skrócony tekst utworu. Przedstawiona w publikacji melodia jest opracowaniem muzycznym Józefa T. Klukowskiego

3. Niech rozbrzmiewa wolny śpiew: śpiewnik, s. 335, 337.
Publikacja nie zawiera informacji na temat autora tekstu.

4. Polski śpiewnik narodowy z melodiami, s. 156–158.
Publikacja nie zawiera informacji na temat autora tekstu i muzyki utworu.

5. Nazar, Andrzej.

6. Tam na błoniu błyszczy kwiecie: śpiewnik historyczny, s. 32, 33.

7. ...pieśń ujdzie cało...: śpiewnik.. T. 1, s. 121–123.

8. Nasza pieśń: 20 pieśni rewolucyjnych: na 3-głosowy chór mieszany i fortepian (4-głosowy chór mieszany a cappella).

9. Varia : zbiór kompozycji na czterogłosowy chór męski.

10. Złota księga pieśni polskich: pieśni, gawędy, opowieści, s. 106, 107.

Finansowanie

Projekt współfinansowany przez Unię Europejską w ramach Małopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007 - 2013.