Krakowski zespół jazzu tradycyjnego utworzony w czerwcu 1968 r. z inicjatywy Andrzeja Jakóbca – co., voc., lider, z Czesławem Dworzańskim – dr., Wiesławem Kuprowskim – cl., Markiem Michalakiem – tbn., Tadeuszem Ofertą – bjo, Henrykiem Słaboszowskim – pf., Witoldem Stryszewskim – cb^[1]. Muzyczne początki grupy miały swoje miejsce w legendarnym Jazz-Clubie „Helicon”. Należy ona do najlepszych polskich przedstawicieli jazzu tradycyjnego i najdłużej działających zespołów w Europie^[2]. Artyści zadebiutowali na Studenckim Festiwalu Jazzowym „Jazz nad Odrą” w 1969 r. we Wrocławiu, gdzie zdobyli wyróżnienie.

Zespół jest laureatem:

– I nagrody na Studenckim Festiwalu Jazzowym „Jazz nad Odrą” w 1970 r.,

– głównej nagrody zespołowej i indywidualnej dla Marka Michalaka w Konkursie Jazzu Tradycyjnego „Złota Tarka” w 1975 r. w Warszawie,

– „Klucza do Kariery” na Pomorskiej Jesieni Jazzowej w Bydgoszczy w 1975 r.^[1] – nagroda indywidualna dla Marka Michalaka^[2].

Występował na Międzynarodowym Festiwalu Muzyki Jazzowej „Jazz Jamboree” w 1970 i 1972 r. oraz na festiwalu Old Jazz Meeting w latach 1973–1976 w Warszawie, a także wielokrotnie na Krakowskich Zaduszkach Jazzowych. Koncertował za granicą, m.in. w RFN, NRD, Francji, Danii, Austrii, Finlandii, ZSRR, na Kubie i Węgrzech^[1].

Już na początku lat 70-tych był laureatem niemal wszystkich europejskich festiwali jazzowych. W 1970 r. wystąpił na festiwalu jazzowym w Zurychu, gdzie otrzymał srebrny medal, w konkursie, w którym wzięło udział blisko 200 zespołów z całego świata. Później jeszcze wielokrotnie prezentował się na scenach różnych festiwali jazzowych w całej Europie, wśród których można wymienić: festiwal w Beek en Bonk (Holandia), Bilzen (Belgia), Doetinchen (Holandia), Dunkierce (Francja), Přerov (Czechosłowacja) i San Sebastian (Hiszpania). Grał także w Austrii, Bułgarii, Danii, Finlandii, Francji, Grecji, NRD, Rosji, Szwajcarii, Szwecji, ZSRR, na Ukrainie i na Węgrzech, a także na Kubie i w Kanadzie^[2].

Skład wielokrotnie ulegał zmianom^[2]. W latach 1993–2005 działał w składzie: Adam Góralczyk – tbn., Andrzej Jakóbiec – tr., voc., lider, Wiktor Kierzkowski – dr., Ryszard Kopciuch – cb., Ryszard Kwaśniewski – cl., Tadeusz Oferta – bjo. Z zespołem współpracowali także: Sławomir Kula, Rafał Zydroń – cl.; Stanisław Cieślak – tbn.; Andrzej Lechowski – vno.; Jan Boba, Wojciech Salamon, Stefan Sendecki, Jacek Sobbota – pf.; Andrzej Krauzowicz, Jan Poprawa – cb.; Ryszard Styła – g.; Andrzej Czernicki,Zdzisław Gogulski, Adam Pukalak, Ryszard Świerczyński, Jacek Waź, Andrzej Zaucha – dr.

Po śmierci Andrzeja Jakóbca wznowił działalność estradową z wokalistką Elżbietą Kulpą. W 2008 r. zespół otrzymał honorową Złotą Tarkę przyznaną z okazji jubileuszu 40-lecia^[1]. Koncertował przede wszystkim w Niemczech Zachodnich, gdzie nagrał osiem z dziesięciu płyt długogrających. Na swoim koncie ma również płytę CD, dwie kasety i cztery single. OMB nieprzerwanie fascynuje muzyką pełną temperamentu, witalności i energicznego drive’u. Łączy dixieland z jazzową zabawą, muzycznym pastiszem i humorem, zjednując sobie rzesze wiernych fanów. Nie stroni od pozajazzowych eksperymentów, jak wspólne występy z Chórem Politechniki Szczecińskiej. Na jego repertuar składają się własne kompozycje, a także standardy jazzu tradycyjnego i Swingu (tzw. evergreens), m.in.: Bel Ami, Caravan, Midnight In Moscow czy jazzowa aranżacja Forelle Franza Schuberta. Swoją muzykę zaprezentował w dwóch filmach fabularnych: Seksolatki i Wakacje z duchami oraz w wielu programach telewizyjnych^[2]. Zespół jest bohaterem hasła w telewizyjnej wersji „Leksykonu Polskiej Muzyki Rozrywkowej” odc. 80 (reż. Ryszard Wolański)^[1].