Autor tekstów piosenek, scenarzysta i reżyser. Studiował w Instytucie Językowym w Berlinie oraz w Instytucie Optyczno-Elektrycznym w Paryżu^[2]. W 1924 r. rozpoczął pracę w teatrze. Od 1925 r. pracował w filmie jako asystent reżysera; później występował także jako aktor. W latach trzydziestych współpracował z Polskim Radiem, teatrami rewiowymi, prasą. Był autorem scenariusza filmu pt. Fredek uszczęśliwia świat. Od 1934 r. współpracował z żeńskim kwartetem wokalnym Te Cztery, dla którego napisał większość tekstów. Należał do Związku Artystów Scen Polskich, był także członkiem Związku Autorów i Kompozytorów Scenicznych.

W 1939 r. walczył w kampanii wrześniowej. W grudniu 1939 r. założył w Grodnie „Polski Teatr Lalki i Aktora”, działający następnie w Nowogródku i Białymstoku. W lecie 1941 r. został ewakuowany w głąb Rosji. Pracował tam jako kierownik artystyczny i reżyser Teatru Domu Kultury Obwodu Czkałowskiego. W 1943 r. wstąpił do 1 Dywizji Wojska Polskiego im. Tadeusz Kościuszki, gdzie później kierował kukiełkowym teatrem I Korpusu. Od 1944 r. był dyrektorem teatru Domu Żołnierza w Lublinie.

Po II wojnie światowej działał jako scenarzysta i reżyser^[1]. Objął pieczę nad Wydziałem Teatru i Widowisk Domu Wojska Polskiego w Warszawie (1947 r.), a następnie był kierownikiem literackim teatrzyku Chochlik we Wrocławiu (1948 r.), dla którego pisał teksty piosenek do muzyki Stefana Rembowskiego. Współpracował też z Władysławem Szpilmanem i Jerzym Wasowskim, tworząc głośne przeboje lat 50-tych i 60-tych, m.in. dla Olgierda Buczka, Chóru Czejanda, Wiery Gran, Macieja Koleśnika, Zbigniewa Kurtycza, Sławy Przybylskiej, Hanny Rek, Reny Rolskiej, Ireny Santor, Nataszy Zylskiej.

Jest laureatem:

– I nagrody za utwór pt. Jesienna rozłąka w wykonaniu Anity Traversi ze Szwajcarii na Międzynarodowym Festiwalu Piosenki Sopot ’62,

– II nagrody za Tak mi z tym źle w wykonaniu Anny German na Międzynarodowym Festiwalu Piosenki Sopot ’63,

– I nagrody za Po ten kwiat czerwony w wykonaniu Urszuli Sipińskiej na Międzynarodowym Festiwalu Piosenki Sopot ’68,

– piosenka ta otrzymała również nagrodę Przewodniczącego Wojewódzkiej Rady Narodowej w Opolu na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej Opole ’68.

Bronisław Brok pisał teksty piosenek dla teatru oraz filmu, m.in. do Café „Pod Minogą” i Jej pierwszy bal^[2]. Opracowywał również materiały dla radia, kabaretów i telewizji. W 1968 r. wyemigrował do Izraela^[1]. Jest bohaterem hasła w telewizyjnej wersji Leksykonu Polskiej Muzyki Rozrywkowej (odc. 6 w reżyserii Ryszarda Wolańskiego)^[2].