Piosenka ta cieszyła się niezwykłą popularnością wśród jeńców wojennych z obozu II C w Woldenbergu. Autorem słów był młody poeta, ppor. Edward Fiszer. Napisał Anię na konkurs literacko-muzyczny ogłoszony w obozie w końcu 1943 r^[1]. Muzykę napisało kilku kompozytorów, przyjęła się wersja, której autorem był ppor. Emil Rybkowski^[4]. Piosenka Fiszera wyróżniono na wspomnianym konkursie^[6]. Utwór zdołano przemycić do kraju i dotarła do partyzantów oraz regularnych oddziałów Wojska Polskiego. Od tego czasu stała się ogromnie popularna wśród „cywilów” i żołnierzy^[3]. Anię wykonano po raz pierwszy na specjalnym koncercie. Śpiewał chór z towarzyszeniem obozowej orkiestry pod dyrekcją znanego dyrygenta, wówczas oficera-jeńca, Stanisława Gajdeczki. Źródła podają również inne daty powstania utworu tzn. konkurs dla jeńców został ogłoszony w 1941 r., w którym zwyciężyła piosenka Ania, ale specjalny koncert obozowy, na którym wykonano utwór, miał miejsce dopiero w 1943 r. Początkowo melodia utworu była inna i miała dwóch autorów tj. Emil Rybkowski i Leon Rzewuski – jeńcy oflagu. Ich melodia nie przyjęła się. Dopiero w 1943 r. Emil Rybkowski stworzył nową, żywą melodię^{[3], [5]}.

Piosenka była po wojnie drukowana w zbiorach Serce w plecaku, Żołnierska rzecz i bez nut w książce W. Ziemińskiego Wrzesień... Oflag... Wyzwolenie. Fotokopię nut napisanych w Woldenbergu zamieszczono w pracy zbiorowej Nauczyciele w hitlerowskich obozach jeńców podczas II wojny światowej^[1].