W niektórych publikacjach muzycznych spotykać się można z uwagą, że w kompozycji występują motywy arii z opery Georges’a Bizeta Bizet_Georges_Carmen_Polawiacze_perel_aria_Nadira_z_1_aktu. Wydaje się jednak, że poza podobieństwami w pierwszych taktach melodia piosenki jest utworem oryginalnym. Tekst Deszcze jesienny drukowany był w 1957 r. w zbiorku Serce w plecaku, w 1958 r. w Śpiewniku zastępowego, w 1964 r. w zbiorku Wydawnictwa Harcerskiego Śpiewaj z nami. W każdej publikacji występują nieznaczne różnice^[1].

Do szerokich kręgów zorganizowanej w Szarych Szeregach młodzieży warszawskiej – i dalej – dotarła z oddziałów partyzanckich w Puszczy Kampinoskiej^[11].

Utwór doczekał się ponownej popularności: nagrał ją bowiem zespół Czerwone Gitary oraz wykorzystała Agnieszka Osiecka w swoim widowisku Niech no tylko zakwitną jabłonie^[4].

Drugi wariant tekstu został nadesłany przez Jana Daleszczyk w ramach konkursu zorganizowanego staraniem Zarządu Głównego Związku Młodzieży Wiejskiej oraz redakcji tygodnika „Nowa Wieś”. Rozpowszechniła się przede wszystkim wśród członków batalionów harcerskich „Zośka” i „Parasol”^[8].