Niewiadomski, Stanisław

Zgłoszenie do artykułu: Niewiadomski, Stanisław

Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” zgodnie z Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE i ustawą o ochronie danych osobowych z dnia 10 maja 2018 (Dz. U. poz. 1000), w celu wymiany informacji z zakresu polskiej pieśni i piosenki. Wymiana informacji będzie się odbywać zarówno za pośrednictwem niniejszego formularza jak i bezpośrednio, w dalszym toku spraw, redaktora bazy danych, prowadzącego korespondencję z właściwego dla niego adresu mailowego.
Administratorem danych jest Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” z siedzibą w Krakowie przy ulicy Krakusa 7. Wszelkie dokładne informacje o tym jak zbieramy i chronimy Twoje dane uzyskasz od naszego Inspektora Ochrony Danych Osobowych (iodo@bibliotekapiosenki.pl).
Wszystkim osobom, których dane są przetwarzane, przysługuje prawo do ochrony danych ich dotyczących, do kontroli przetwarzania tych danych oraz do ich uaktualniania, usunięcia jak również do uzyskiwania wszystkich informacji o przysługujących im prawach.

Nazwisko:

Niewiadomski, Stanisław

Data urodzenia:

14 listopada 1859

Miejsce urodzenia:

Soposzyn koło Żółkwi

Data śmierci:

15 sierpnia 1936

Miejsce śmierci:

Lwów

Informacje

Kompozytor, pedagog, twórca muzyki[3]. Kształcił się początkowo w grze na fortepianie u Karola Mikulego i Stefana Wittego we Lwowie. W latach 1882–1885 studiował kompozycję w Konserwatorium Towarzystwa Przyjaciół Muzyki we Wiedniu. W 1885 r. kształcił się prywatnie u przebywającego wówczas we Wiedniu Ignacego Jana Paderewskiego. Po roku odbył jeszcze uzupełniające studia kompozytorskie u Salomona Jadassohna w Lipsku.

W 1887 r. objął stanowisko profesora w Konserwatorium Galicyjskiego Towarzystwa Muzycznego we Lwowie. Funkcję tę pełnił do wybuchu I wojny światowej. Od 1919 r. był profesorem estetyki i historii muzyki w Konserwatorium Warszawskim. W 1928 r. przeszedł na emeryturę.

Jako kompozytor opublikował szereg utworów – 2 symfonie, 4 uwertury do koncertów, muzykę kameralną, kwartety smyczkowe, utwory fortepianowe (m.in. Morceaux, Theme et variations, Polonaise et Cracovienne), pieśni solowe[4]. Skomponował muzykę do poezji Adam Asnyka, Adama Mickiewicza, Marii Konopnickiej, Makuszynski_Kornel[3], dwie kantaty do tekstów Kornela UjejskiegoKazimierza Tetmajera. Był autorem pieśni religijnych i kolęd na głosy solo, chór i orkiestrę. W jego dorobku wyróżniały się przede wszystkim pieśni na głos z towarzyszeniem fortepianu, oparte na śpiewnej, prostej melodyce. Łączył w nich ich motywy własne z elementami ludowymi i narodowymi oraz wpływami muzyki zachodnioeuropejskiej, m.in. romantyków niemieckich. Był także recenzentem i publicystą muzycznym w czasopismach warszawskich[5].

Bibliografia
Finansowanie

Projekt współfinansowany przez Unię Europejską w ramach Małopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007 - 2013.