Bracia, do bitwy nadszedł czas

Zgłoszenie do artykułu: Bracia, do bitwy nadszedł czas

Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” zgodnie z Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE i ustawą o ochronie danych osobowych z dnia 10 maja 2018 (Dz. U. poz. 1000), w celu wymiany informacji z zakresu polskiej pieśni i piosenki. Wymiana informacji będzie się odbywać zarówno za pośrednictwem niniejszego formularza jak i bezpośrednio, w dalszym toku spraw, redaktora bazy danych, prowadzącego korespondencję z właściwego dla niego adresu mailowego.
Administratorem danych jest Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” z siedzibą w Krakowie przy ulicy Krakusa 7. Wszelkie dokładne informacje o tym jak zbieramy i chronimy Twoje dane uzyskasz od naszego Inspektora Ochrony Danych Osobowych (iodo@bibliotekapiosenki.pl).
Wszystkim osobom, których dane są przetwarzane, przysługuje prawo do ochrony danych ich dotyczących, do kontroli przetwarzania tych danych oraz do ich uaktualniania, usunięcia jak również do uzyskiwania wszystkich informacji o przysługujących im prawach.

Tytuł:

Bracia, do bitwy nadszedł czas

Marsz obozowy

Autor słów:

nieznany

Słowaczyński, Jędrzej[4]

Autor muzyki:

Kurpiński, Karol

nieznany[1]

Data powstania:

2 lutego 1831

Informacje

„Marsz obozowy” jest jedną z ośmiu pieśni powstańczych, jakie skomponował Karol Kurpiński (1785–1857) chcąc przyczynić się do wzrostu uczuć patriotycznych i nastrojów rewolucyjnych.

Utwór powstał w nocy z 1 na 2 lutego 1831 r. na odwachu Artylerii Gwardii Narodowej. Został on napisany jako utwór okolicznościowy ,,na dzień odjazdu naczelnego wodza ze stolicy do obozu(1)”. W wersji oryginalnej jest on przeznaczony na głosy solowe, chór i orkiestrę. Po raz pierwszy był wykonany 8 lutego w Teatrze Narodowym pod batutą kompozytora. Kurpiński chcąc bowiem wpłynąć na nastroje społeczeństwa wykonywał swoje pieśni powstańcze (z orkiestrą i śpiewakami) jako antrakty lub na końcu przedstawień[4].

Tytuł Marsza należy tu raczej zastąpić stosowniejszym określeniem „pobudka wojenna”. Takich utworów pisanych w formie modnej ówcześnie pobudki było więcej: Pobudka z roku 1831, Śpiew wojenny i inne[12].

Początkowy fragment tej pieśni stał się Hasłem Wojska Polskiego.

(1) – Józef Chłopicki (1771–1854) – odjeżdżał do obozu wojennego pod Olszynką Grochowską[11].

Bibliografia

1. 

Barański Franciszek, Jeszcze Polska nie zginęła!: pieśni patriotyczne i narodowe. Cz. 2, Słowa, Lwów, Księgarnia Polska, s. 49.

2. 

Straszewicz Marzenna, Ojców naszych śpiew: pieśni patriotyczne, Komorów, Prometeusz, 1992, nr 59.

3. 

Woźny Michał, Jeszcze jeden mazur dzisiaj: pieśń w łatwym układzie na fortepian, Kraków, Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1987
Publikacja nie zawiera informacji na temat autora tekstu oraz muzyki utworu.

4. 

Wacholc Maria, Śpiewnik polski, Warszawa, Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 1991, s. 44, 45.

5. 

Wójcicki Antoni, Cieślak Antoni, Polskie pieśni i piosenki: śpiewnik polski, Warszawa, Wydawnictwo Polonia, 1989, s. 39, 40, 200.

6. 

Cepelli Jan, Śpiewnik strzelecki szkoły junaka: dla organizacyj przysposobienia wojskowego, Warszawa, Główna Księgarnia Wojskowa, 1933, s. 142–144.
Publikacja nie zawiera informacji na temat autora tekstu utworu.

7. 

Świerzyński Michał, Pieśni narodowe z muzyką: w setną rocznicę trzeciego rozbioru Polski wydane. Z. 2, Słowa, Kraków, Księgarnia K. Wojnara i Spółki, 1900, s. 21.
Publikacja nie zawiera informacji na temat autora tekstu i muzyki utworu.

8. 

Adamski Walerjan, Polski śpiewnik narodowy z melodiami, wyd. 2, Poznań, Księgarnia i Drukarnia św. Wojciecha, 1919, s. 66–68.
Publikacja nie zawiera informacji na temat autora tekstu utworu.

9. 

Świerczek Wendelin, Śpiewniczek młodzieży polskiej: zawierający dawne i nowsze pieśni z muzyką na 1, 2 i 3 głosy. Z. 1–3, Kraków, Księża Misjonarze, 1917, z. I, nr 13, s. 22–24.
Publikacja nie zawiera informacji na temat autora tekstu utworu.

10. 

Pilecka Ligia, Tam na błoniu błyszczy kwiecie: śpiewnik historyczny, wyd. Wyd 1 2 rzut, Kraków, Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1985, s. 10, 11.
Publikacja nie zawiera informacji na temat autora tekstu utworu.

11. 

Łochowski Leon, Korniewski Wiesław, ...pieśń ujdzie cało...: śpiewnik.. T. 1, Warszawa, Oddział Kultury Departamentu Wychowania Wojska Polskiego, 1992, s. 95–97.

12. 

Adrjański Zbigniew, Złota księga pieśni polskich: pieśni, gawędy, opowieści, Warszawa, Bellona, 1994, s. 68, 69.