Pałacyk Michla

Zgłoszenie do artykułu: Pałacyk Michla

Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” mieszczący się w Krakowie, przy ul. Krakusa 7, zgodnie z ustawą z dnia 29 sierpnia 1997 roku o ochronie danych osobowych (tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r. poz. 2135 z późn. zm.), w celu wymiany informacji z zakresu polskiej pieśni i piosenki. Wymiana informacji będzie się odbywać zarówno za pośrednictwem niniejszego formularza jak i bezpośrednio, w dalszym toku spraw, redaktora bazy danych, prowadzącego korespondencję z właściwego dla niego adresu mailowego.

Tytuł:

Pałacyk Michla

Hymn Parasola

Autor słów:

Szczepański, Józef

Autor muzyki:

Szczepański, Józef

nieznany[6]

Melodia:

utworu Nie damy Popradowej fali[3], [4], [6], [7], [8]

Data powstania:

sierpień 1944

Informacje

Piosenka bohaterskiego batalionu harcerskiego „Parasol”, którego powstańczy szlak bojowy wiódł z Woli na Stare Miasto. Słowa napisał dowódca jednej z drużyn I kompanii por. „Rafała”, pchor. „Ziutek” – Józef Szczepański. Od 5 sierpnia batalion „Parasol” toczył zażarte walki w obronie ulicy Wolskiej. Poszczególne drużyny i kompanie obsadzały fabrykę Franaszka, Pałacyk Michla i zabudowania młynów Michlera. „Ziutek” pisał piosenkę w czasie, gdy ze swą drużyną pełnił służbę na terenie Pałacu Michla i stąd początkowe słowa. W połowie sierpnia zaprezentował całość swojej sympatii „Bożenie” oraz kilku innym powstańcom z batalionu, którzy jako tzw. ozdrowieńcy przebywali w punkcie sanitarnym przy ul. Długiej u wylotu Kilińskiego. Tam też ustalono wspólnie kolejność poszczególnych zwrotek[1]. Wspomnianym w tekście piosenki „Mieciem w kółko golonym” był ppor. Antoni Sakowski, ranny w głowę w czasie walk na warszawskiej Woli, któremu trzeba było ogolić głowę przed założeniem opatrunku. Muzykę skomponował Józef Szczepański na motywach popularnej przed II wojną światową piosenki Nie damy Popradowej fali (nieznanego kompozytora)[4].

Piosenka zdobyła sobie ogromną popularność, gdyż rozpowszechniał ją wśród powstańców Warszawy, zwłaszcza w Śródmieściu, Mieczysław Fogg. Po wojnie publikowano ją w różnych wydawnictwach, m. in. w zbiorach: Pieśni gniewne, Serce w plecaku, Żołnierska rzeczŚpiewnik zastępowego, zaś za granicą w Pieśniach polskich[1].

Bibliografia

1. Niech wiatr ją poniesie: antologia pieśni z lat 1939–1945, s. 604, 605, 654, 655.

2. Śpiewnik zastępowego.

3. Żołnierska rzecz: zbiór pieśni wojskowych, s. 125–127.

4. Śpiewnik „Iskier”: pieśni i piosenki na różne okazje, s. 92, 93, 411.

5. Śpiewnik polski, s. 158–160.

6. Polskie pieśni i piosenki: śpiewnik polski: [melodie i teksty], s. 113, 114, 212.

7. ...pieśń ujdzie cało...: śpiewnik.. T. 1, s. 306–308.
Publikacja nie zawiera informacji na temat autora muzyki utworu.

8. Śpiewnik harcerski, s. 139–141.
Publikacja nie zawiera informacji na temat autora muzyki utworu.

9. Złota księga pieśni polskich: pieśni, gawędy, opowieści, s. 290, 291.
Publikacja nie zawiera informacji na temat autora muzyki utworu.