Pierwsza kadrowa

Zgłoszenie do artykułu: Pierwsza kadrowa

Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” zgodnie z Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE i ustawą o ochronie danych osobowych z dnia 10 maja 2018 (Dz. U. poz. 1000), w celu wymiany informacji z zakresu polskiej pieśni i piosenki. Wymiana informacji będzie się odbywać zarówno za pośrednictwem niniejszego formularza jak i bezpośrednio, w dalszym toku spraw, redaktora bazy danych, prowadzącego korespondencję z właściwego dla niego adresu mailowego.
Administratorem danych jest Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” z siedzibą w Krakowie przy ulicy Krakusa 7. Wszelkie dokładne informacje o tym jak zbieramy i chronimy Twoje dane uzyskasz od naszego Inspektora Ochrony Danych Osobowych (iodo@bibliotekapiosenki.pl).
Wszystkim osobom, których dane są przetwarzane, przysługuje prawo do ochrony danych ich dotyczących, do kontroli przetwarzania tych danych oraz do ich uaktualniania, usunięcia jak również do uzyskiwania wszystkich informacji o przysługujących im prawach.

Wariant 1

Strzałka

Raduje się serce,

Raduje się dusza,

Gdy pierwsza kadrowa(1)

Na wojenkę rusza.

Ojda, ojda dana,

Kompanio kochana,

Nie masz to jak pierwsza, nie!

Chociaż do Warszawy

Mamy długą drogę,

Ale przejdziem migiem,

Byle tylko „w nogę”.

Ojda, ojda dana...

Choć Moskal psiawiara

Drogę nam zastąpi,

To kul z mannlichera(2)

Nikt mu nie poskąpi.

Ojda, ojda dana...

A gdyby się długo

Opierał psiajucha,

Każdy z nas bagnetem

Trafi mu do brzucha.

Ojda, ojda dana...

Kiedy pobijemy

Po drodze Moskali,

Ładne warszawianki

Będziem całowali.

Ojda, ojda dana...

A jak się szczęśliwie

Zakończy powstanie,

To pierwsza kadrowa

Gwardyją zostanie.

Ojda, ojda dana...

A więc piersi naprzód,

Podniesiona głowa,

Bośmy przecież pierwsza

Kompania kadrowa.

Ojda, ojda dana...[1], [5], [6], [7], [10], [13]


(1) Pierwsza Kompania Kadrowa – pierwszy od 1863 r. oddział Wojska Polskiego, sformowany do bezpośredniej walki z zaborcami w wyniku mobilizacji oddziałów Związku Strzeleckiego oraz Polskich Drużyn Strzeleckich, ogłoszonej przez Józefa Piłsudskiego. Oddział tworzony w krakowskich Oleandrach (pawilon powystawowy) 3 sierpnia 1914 r., wyruszył 6 sierpnia (o godz. 3.30) i o godzinie 9.45 przekroczył w Michałowicach granicę Królestwa z zadaniem wywołania tam powstania antyrosyjskiego. Do dzisiaj nie udało się ustalić dokładnego stanu liczbowego „Kadrówki”. Tadeusz Kasprzycki w swoich wspomnieniach przytoczył listę 144 kadrowiaków (bez patrolu Beliny), natomiast Wacław Sieroszewski mówił o 98 strzelcach i 74 drużyniakach (razem 172 osoby). Kompanią dowodził Tadeusz Kasprzycki, dowódcami plutonów byli: Kazimierz Piątek „Herwin” (I pluton), Henryk Paszkowski „Krok” (II), Stanisław Burchardt „Bukacki” (III) i Jan Kruszewski „Kruk” (IV).

9 sierpnia w Książu Wielkim do oddziału dołączył batalion strzelecki dowodzony przez Mieczysława Neugebauera „Norwida”. Tak powiększony oddział wszedł ostatecznie w skład 1 pp jako III batalion (dowódca Edward Rydz „Śmigły”).

(2) mannlicher – karabin powtarzalny, odtylcowy, pięciostrzałowy, konstrukcji austriackiej (Ferdynad Mannlicher 1848–1904), stanowiący podstawowe uzbrojenie pojedynczego żołnierza armii austro-węgierskiej.

Wariant 2

Strzałka

Raduje się serce, raduje się dusza,

Gdy pierwsza kadrowa na Moskala rusza.

Oj da, oj dadana

Kompanio kochana,

Nie masz to jak pierwsza, nie!

Chociaż do Warszawy mamy długą drogę,

Ale przecież dojdziemy, byleby iść w nogę.

Oj da, oj dadana...

Gdy Moskal psiawiara drogę nam zastąpi,

To kul z Manlichera, nikt mu nie poskąpi.

Oj da, oj dadana...

A gdyby się jeszcze opierał psiajucha,

Każdy z nas bagnetem trafił mu do brzucha.

Oj da, oj dadana...

Kiedy pobijemy po drodze Moskali,

Ładne warszawianki będziemy całowali.

Oj da, oj dadana...

A gdy się szczęśliwie zakończy powstanie,

To pierwsza kadrowa gwardią zostanie.

Oj da, oj dadana...

A więc naprzód, podniesiona głowa,

Bośmy przecież pierwsza kompania kadrowa.

Oj da, oj dadana...

Chociaż w butach dziury i na portkach łaty,

To pierwsza kadrowa pójdzie na armaty.

Oj da, oj dadana...

Nie braknie nam nigdy do boju ochoty,

Z naszym komendantem atakujemy płoty.

Oj da, oj dadana...

Może by nas wcale nie bolały nogi,

Gdyby komendanci nie skracali drogi.

Oj da, oj dadana...[2], [4], [8], [9], [11]

Wariant 3

Strzałka

Raduje się serce, raduje się dusza,

gdy pierwsza Kadrowa na wojenkę rusza.

/Oj da, oj da dana, kompanio kochana.

Nie masz to jak pierwsza, nie!/bis

A gdy wróg psiawiara drogę nam zastąpi,

to kul z Manlichera nikt mu nie poskąpi.

Oj da, oj da dana...

Chociaż w butach dziury i na portkach łaty,

to pierwsza kadrowa pójdzie na armaty.

Oj da, oj da dana...

A gdy się szczęśliwie skończy wojowanie,

to pierwsza kadrowa gwardią zostanie.

Oj da, oj da dana...

A więc piersi naprzód, podniesiona głowa,

bośmy przecież pierwsza kompania kadrowa.

Oj da, oj da dana...[3]

Wariant 4

Strzałka

Raduje się serce, raduje się dusza,

Gdy Pierwsza Kadrowa na wojenkę rusza.

Danaż moja dana, kompanio kochana,

Nie masz to jak Pierwsza, nie!

Chociaż do Warszawy długą mamy drogę,

Przecież jednak dojdziem, byleby iść w nogę.

Danaż moja dana, kompanio kochana…

Gdy Moskal, psiawiara, drogę nam zastąpi,

Kulek z manlichera(1) nikt mu nie poskąpi.

Danaż moja dana, kompanio kochana…

A gdyby się jeszcze opierał, psiajucha,

To każdy bagnetem trafi mu do brzucha.

Danaż moja dana, kompanio kochana…

Kiedy wybijemy po drodze Moskali,

Ładne warszawianki będziem całowali.

Danaż moja dana, kompanio kochana…

A gdy się szczęśliwie zakończy powstanie,

To Pierwsza Kadrowa gwardyją zostanie.

Danaż moja dana, kompanio kochana…

A więc piersi naprzód, podniesiona głowa,

Bośmy przecież Pierwsza Kompania Kadrowa.

Danaż moja dana, kompanio kochana…[12]


(1) manlicher – pięciostrzałowy, powtarzalny karabin produkcji austriackiej, będący na wyposażeniu armii.

Wariant 5

Strzałka

Raduje się serce, raduje się dusza,

Gdy pierwsza kadrowa na wojenkę rusza.

Oj da, oj da dana

Kompanio kochana,

Nie masz to jak pierwsza, nie!

Chociaż do Warszawy mamy długą drogę,

Ale przecież dojdziemy, byleby iść w nogę.

Oj da, oj da dana...

Gdy Moskal psiawiara drogę nam zastąpi,

To kul z manlichera, nikt mu nie poskąpi.

Oj da, oj da dana...

A gdyby się jeszcze opierał psiajucha,

Każdy z nas bagnetem trafił mu do brzucha.

Oj da, oj da dana...

Chociaż w butach dziury i na portkach łaty,

To pierwsza kadrowa pójdzie na armaty.

Oj da, oj da dana...

Kiedy pobijemy po drodze Moskali,

Ładne warszawianki będziemy całowali.

Oj da, oj da dana...

A gdy się szczęśliwie zakończy powstanie,

To pierwsza kadrowa gwardyją zostanie.

Oj da, oj dadana...

A więc naprzód, podniesiona głowa,

Bośmy przecież pierwsza kompania kadrowa.

Oj da, oj da dana...[9]

Wariant 6

Strzałka

Raduje się serce, raduje się dusza,

Gdy pierwsza kadrowa na Moskala rusza!

Oj dana, oj dana, kompania kochana,

Nie masz to, jak pierwsza, nie!

Chociaż do Warszawy długą mamy drogę,

Ale przecież dojdziem, byleby iść w nogę

Oj dana, oj dana...

Kiedy pobijemy po drodze Moskali,

Ładne warszawianki będziem całowali.

Oj dana, oj dana...

A więc pierwsi naprzód, podniesiona głowa,

Bośmy przecież pierwsza kompania kadrowa!

Oj dana, oj dana...[14]

Bibliografia

1. 

A gdy na wojenkę szli Ojczyźnie służyć...: pieśni i piosenki żołnierskie z lat 1914–1918: antologia, s. 101, 102, 390, 391.

2. 

Muza Legionów Polskich 1914–1915: oryginalne śpiewy i śpiewki wojenne z melodiami. Z. 2, s. 15–17.

3. 

10 pieśni legionowych: w łatwym układzie na 3 głosy męskie lub żeńskie, dla użytku chórów szkolnych, ludowych i związków strzeleckich, s. 7, 8.

4. 

Marsze i piosenki Brygady Piłsudskiego, s. 4, 5.
W siódmej zwrotce jest A więc piersi zamiast A więc naprzód.

5. 

Żołnierskie piosenki obozowe: (50 piosenek – tekst i melodie), s. 11, 12.
Publikacja nie zawiera informacji na temat autora tekstu oraz muzyki utworu.

6. 

Piosenki leguna tułacza, s. 38, 39.

7. 

Polska pieśń wojenna: antologia poezyi polskiej z roku wielkiej wojny, s. 186, 187.
Publikacja nie zawiera informacji na temat autora tekstu oraz muzyki utworu.

8. 

Śpiewnik polski, s. 102, 103.

9. 

Śpiewnik strzelecki szkoły junaka: dla organizacyj przysposobienia wojskowego, s. 189, 190.
Publikacja nie zawiera informacji na temat autora tekstu oraz muzyki utworu.

10. 

Śpiewnik pieśni patriotycznej, s. 28.
Publikacja nie zawiera informacji na temat muzyki utworu.

11. 

Śpiewniczek młodzieży polskiej: zawierający dawne i nowsze pieśni z muzyką na 1, 2 i 3 głosy. Z. 1–3, z. I, nr 34, s. 49, 50.
Publikacja nie zawiera informacji na temat autora tekstu i muzyki utworu. W śpiewniku zamieszczono skrócony tekst.

12. 

...pieśń ujdzie cało...: śpiewnik.. T. 1, s. 168, 169.
Publikacja nie zawiera informacji na temat autora muzyki utworu.

13. 

Śpiewnik młodej wsi: na 2 głosy, s. 69.
Publikacja nie zawiera informacji na temat autora tekstu i muzyki utworu.

14. 

Złota księga pieśni polskich: pieśni, gawędy, opowieści, s. 231, 232.
Publikacja nie zawiera informacji na temat autora tekstu oraz muzyki utworu.

Finansowanie

Projekt współfinansowany przez Unię Europejską w ramach Małopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007 - 2013.