Matuszkiewicz, Jerzy

Zgłoszenie do artykułu: Matuszkiewicz, Jerzy

Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” mieszczący się w Krakowie, przy ul. Krakusa 7, zgodnie z ustawą z dnia 29 sierpnia 1997 roku o ochronie danych osobowych (tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r. poz. 2135 z późn. zm.), w celu wymiany informacji z zakresu polskiej pieśni i piosenki. Wymiana informacji będzie się odbywać zarówno za pośrednictwem niniejszego formularza jak i bezpośrednio, w dalszym toku spraw, redaktora bazy danych, prowadzącego korespondencję z właściwego dla niego adresu mailowego.

Nazwisko:

Matuszkiewicz, Jerzy

Pseudonim:

Duduś

Data urodzenia:

10 kwietnia 1928

Miejsce urodzenia:

Jasło

Informacje

Klarnecista i saksofonista, lider zespołów jazzowych, kompozytor, jeden z pionierów powojennego ruchu jazzowego. Dzieciństwo spędził we Lwowie. Od piątego roku życia uczył się gry na fortepianie i akordeonie. Po wojnie zamieszkał w Krakowie. W 1945 r. został słuchaczem tamtejszej Średniej Szkoły Muzycznej w klasie klarnetu. Prywatnie uczył się grać na saksofonie. Na utrzymanie zarabiał fotografowaniem, grą w orkiestrze Kazimierza Turewicza i z własnym zespołem. W 1949 r. rozpoczął studia na Wydziale Operatorskim Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej i Filmowej w Łodzi. Mimo że jazz uznany był wówczas za muzykę obcą ideologicznie i stał się sztuką zakazaną, nie zrezygnował z grania. Założył krakowsko-łódzki zespół jazzowy Melomani, z którym w 1952 r. wystąpił w Rozgłośni Polskiego Radia w Krakowie. W listopadzie 1954 r. zainaugurował trwające do dziś Zaduszki Jazzowe w Krakowie. W latach 1956–1957 uczestniczył z Melomanami w koncertach I i II Międzynarodowego Festiwalu Jazzowego w Sopocie.

Po studiach zamieszkał w Warszawie. Związał się z Jazz Club „Hybrydy”, gdzie w 1958 r. prowadził zespół Traditional Jazz Makers w składzie: Tadeusz Federowski – dr., Jerzy Matuszkiewicz – sopr. sxf., Zbigniew Namysłowski – tbn., Zdzisław Orłowski – cb., Bohdan Styczyński – co., Gwidon Widelski – pf. Rok później firmował działalność kwartetu: Władysław Jagiełło – dr., Jerzy Matuszkiewicz – alt sxf., Zdzisław Orłowski – cb., Gwidon Widelski – pf. W kwietniu 1958 r. założył zespół Polish All Stars w składzie: Roman Dyląg – cb., Tadeusz Federowski – dr., Andrzej Kurylewicz – pf., Jerzy Matuszkiewicz – sopr. sxf., Zbigniew Namysłowski – tbn., Bohdan Styczyński – co. Koncertował z nim w Danii (był to pierwszy w historii występ polskiego zespołu jazzowego na forum międzynarodowym), Czechosłowacji, Rumunii i ZSRR. W latach 1958–1962 prezentował swoje zespoły na Międzynarodowym Festiwalu Muzyki Jazzowej „Jazz Jamboree” w Warszawie. W 1958 r. wystąpił z Kwartetem (Władysław Jagiełło – dr., Wojciech Karolak – pf., Jerzy Matuszkiewicz – alt sxf., Zdzisław Orłowski – cb.), w 1959 r. z Kwintetem (Roman Dyląg – cb., Tadeusz Federowski – dr., Wojciech Karolak – pf., Włodzimierz Kowalski – g., Jerzy Matuszkiewicz – alt sxf.), w 1960 r. z Big Bandem Hybrydy, a w latach 1961–1962 ze Swingtetem. W 1962 r. wziął udział w Światowym Festiwalu Młodzieży w Helsinkach. W 1964 r. z zespołem All Stars (Roman Dyląg – cb., Tadeusz Federowski – dr., Krzysztof Komeda – pf., Andrzej Kurylewicz – tr., Jerzy Matuszkiewicz – alt sxf., Jerzy Milian – vib.) wystąpił w filmie Jazz aus Polen (reż. Janusz Majewski), zrealizowanym w Warszawie przez Joachima Berendta dla telewizji zachodnioniemieckiej.

W połowie lat 60. poświęcił się kompozycji muzyki rozrywkowej i filmowej. Jego kariera jest tematem hasła w telewizyjnej wersji „Leksykonu Polskiej Muzyki Rozrywkowej” odc. 66 (reż. Ryszard Wolański). Jest autorem muzyki do około dwustu filmów fabularnych, krótkometrażowych, animowanych, reklamowych i seriali TV. Zadebiutował muzyką do filmu Dwa żebra Adama, z którego motyw z dopisanym później tekstem stał się przebojem Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej Opolu ’64. Także wiele innych jego utworów skomponowanych na potrzeby filmu i TV żyje w postaci piosenek poza ekranem, m.in.: Miłość swe humory maWyrzeźbiłem twoją twarz (Małżeństwo z rozsądku), Był taki czas (Stawka większa niż życie), Nie bądź taki szybki Bill (Wojna domowa), La valse du mal (Palace Hotel), Róża i bez (Jak rozpętałem II wojnę światową), Tak bym chciała kochać już (Słona róża), Panna z mokrą głową (film pod tym samym tytułem).

Jest kompozytorem piosenek m.in. dla Hanny Banaszak, Fryderyki Elkany, Haliny Frąckowiak, Wojciecha Gąssowskiego, Kaliny Jędrusik, Dany Lerskiej, Bohdana Łazuki, grupy Novi Singers, Łucji Prus, duetu Rinn-Czyżewski, Andrzeja Rosiewicza, Ireny Santo, Skaldów, Katarzyny Sobczyk, Mieczysława Wojnickiego. Na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu w 1965 r. II nagrodę zdobyła jego piosenka W siną dal w wykonaniu Igi CembrzyńskiejBohdana Łazuki, a w 1966 r. I nagrodę piosenka Nie bądź taki szybki Bill w wykonaniu Heleny Majdaniec. Jest laureatem Brązowego Lwa Gdańskiego za muzykę do filmu Wierna rzeka na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni w 1987 r., za całokształt twórczości na Festiwalu Filmów Dziecięcych w 1990 r., za muzykę na Festiwalu Filmów Reklamowych w Krakowie w 1993 r., nagrody Programu III Polskiego Radia im. Mateusza Święcickiego w 1997 r., Grand Prix na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu w 2002 r.

W 1996 r. powrócił do jazzu. Zagrał temat Swanee River, sygnał Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Rozrywkowej „Jazz Jamboree” w 1996 r. Dwa lata później stanął na czele Swing Old Stars, swego nowego zespołu w oldboyowej obsadzie: Jerzy Matuszkiewicz – alt sxf., Andrzej Dąbrowski – dr., Przemysław Dyakowski – ten. sxf., Wojciech Karolak – pf., Kozlowski_Janusz – cb.). W 2005 r. stanął na czele Swing Believers (Jerzy Matuszkiewicz – alt sxf., Kaminski_Wojciech – pf., Kozlowski_Janusz – cb., Bogdan Kulik – dr.). W 2006 r. za całokształt działalności artystycznej został uhonorowany Diamentową Tarką na Old Jazz Meeting w Iławie[1].

Bibliografia
Finansowanie

Projekt współfinansowany przez Unię Europejską w ramach Małopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007 - 2013.