Sielicki, Ryszard

Zgłoszenie do artykułu: Sielicki, Ryszard

Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” zgodnie z Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE i ustawą o ochronie danych osobowych z dnia 10 maja 2018 (Dz. U. poz. 1000), w celu wymiany informacji z zakresu polskiej pieśni i piosenki. Wymiana informacji będzie się odbywać zarówno za pośrednictwem niniejszego formularza jak i bezpośrednio, w dalszym toku spraw, redaktora bazy danych, prowadzącego korespondencję z właściwego dla niego adresu mailowego.
Administratorem danych jest Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” z siedzibą w Krakowie przy ulicy Krakusa 7. Wszelkie dokładne informacje o tym jak zbieramy i chronimy Twoje dane uzyskasz od naszego Inspektora Ochrony Danych Osobowych (iodo@bibliotekapiosenki.pl).
Wszystkim osobom, których dane są przetwarzane, przysługuje prawo do ochrony danych ich dotyczących, do kontroli przetwarzania tych danych oraz do ich uaktualniania, usunięcia jak również do uzyskiwania wszystkich informacji o przysługujących im prawach.

Nazwisko:

Sielicki, Ryszard

Berlins, Ryszard

Właściwie:

Berlinsohn, Ryszard

Data urodzenia:

3 marca 1916

Miejsce urodzenia:

Warszawa

Data śmierci:

21 grudnia 2005

Miejsce śmierci:

Warszawa

Informacje

Pianista, kompozytor i aranżer. W 1934 r. ukończył Gimnazjum Spójnia i rozpoczął studia w Państwowym Konserwatorium Muzycznym w klasie instrumentów dętych. Następnie pracował nad teorią muzyki i kompozycją pod kierunkiem Kazimierza Sikorskiego[2].

Równocześnie pracował jako asystent Jerzego Gerta, kierownika muzycznego wytwórni płytowej Odeon.

Studia przerwała mu wojna. Po zajęciu Warszawy przez Niemców wyjechał do ZSRR. Pracował tam w Teatrze Młodego Widza. W 1943 r. rozpoczął w Moskwie studia kompozytorskie w Państwowym Konserwatorium im. Czajkowski_Piotr w klasie Dymitra Szostakowicza oraz Jurija Szaporina i Anatola Aleksandrowa. Konserwatorium ukończył w 1948 r[1]. Jako kompozytor zadebiutował w 1944 r. I Kwartetem smyczkowym f-moll.

W 1956 r. powrócił do Warszawy. W latach 1956–1968 był dyrektorem artystycznym Polskich Nagrań.

Jest kompozytorem:

– utworów muzyki symfonicznej i kameralnej: fantazji symfonicznej Szkice polskie, suity na orkiestrę Obrazki dziecięce (II wersja), II Kwartet smyczkowy g-moll, Koncert wiolonczelowy, Wariacje na fortepian;

– dwóch Sonetów krymskich (do wierszy Adama Mickiewicza) na chór mieszany;

– komedii muzycznej Mister Brzdąc (libretto M. Niewiarowski);

– musicali Dama od Maxima (libretto Antoni Marianowicz), Diabeł nie śpi (libretto Antoni Marianowicz, Ryszard Marek Groński), Szwejk (libretto Aleksander Jerzy Rowiński, sł. Nowicki_Andrzej), Monte Christo (libretto Aleksander Jerzy Rowiński, sł. Andrzej Nowicki, Henryk Rostworowski);

– opery dla dzieci Jak krasnoludki pomagały sierotce Marysi wg Marii Konopnickiej (libretto Ewa Bonacka), bajek muzycznych Tomcio Paluch, Stoliczku nakryj się, Tańczące krasnoludki (libretto Antoni Marianowicz wg braci Grimm);

– muzyki do filmu Yokmok (reż. Stanisław Możdżeński);

– muzyki do spektaklu teatralnego Panna Rosita;

– piosenek dla dzieci oraz muzyki do bajek m.in. Marii Konopnickiej, braci Grimmów i Hans Christian Andersena;

– piosenek m.in. dla Beltona, Filipinek, Anny German, Marii Koterbskiej, Haliny Kunickiej, Jerzego Michotka, Wojciecha Młynarskiego, Barbary Muszyńskiej, No To Co, Sławy Przybylskiej, Danuty Rinn, Reny Rolskiej, Ireny Santor, Jaremy Stępowskiego, Piotra Szczepanika, Violetty VillasTadeusza Woźniakowskiego. Jego karierze poświęcone jest hasło w telewizyjnej wersji „Leksykon Polskiej Muzyki Rozrywkowej” odcinek 131 (reż. Ryszard Wolański)[1].

Bibliografia